Ὀδυσσεύς
285 θεοῦ τὸ πρᾶγμα · μηδέν’ αἰτιῶ βροτῶν .
286 ἡμεῖς δέ σ’ , θεοῦ ποντίου γενναῖε παῖ ,
287 ἱκετεύομέν τε καὶ λέγομεν ἐλευθέρως ·
288 μὴ τλῇς πρὸς ἄντρα σοι ἐσαφιγμένους φίλους
289 κτανεῖν βοράν τε δυσσεβῆ θέσθαι γνάθοις ·
290 οἳ τὸν σόν , ὦναξ , πατέρ’ ἔχειν νεῶν ἕδρας
291 ἐρρυσάμεσθα γῆς ἐν Ἑλλάδος μυχοῖς .
292 ἱερεύς τ’ ἄθραυστος Ταινάρου μένει λιμὴν
293 Μαλέας τ’ ἄκροι κευθμῶνες τε Σουνίου
294 δίας Ἀθάνας σῶς ὑπάργυρος πέτρα
295 Γεραίστιοί τε καταφυγαί · τὰ θ’ Ἑλλάδος
296 { δύσφρον’ ὀνείδη Φρυξὶν οὐκ ἐδώκαμεν · }
297 ὧν καὶ σὺ κοινοῖ · γῆς γὰρ Ἑλλάδος μυχοὺς
298 οἰκεῖς ὑπ’ Αἴτνῃ , τῇ πυριστάκτῳ πέτρᾳ .
299 νόμος δὲ θνητοῖς , εἰ λόγους ἀποστρέφῃ ,
300 ἱκέτας δέχεσθαι ποντίους ἐφθαρμένους
301 ξένιά τε δοῦναι καὶ πέπλοις ἐπαρκέσαι ,
302 οὐκ ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη
303 ὀβελοῖσι νηδὺν καὶ γνάθον πλῆσαι σέθεν .
304 ἅλις δὲ Πριάμου γαῖ’ ἐχήρωσ’ Ἑλλάδα ,
305 πολλῶν νεκρῶν πιοῦσα δοριπετῆ φόνον ,
306 ἀλόχους τ’ ἀνάνδρους γραῦς τ’ ἄπαιδας ὤλεσεν
307 πολιούς τε πατέρας . εἰ δὲ τοὺς λελειμμένους
308 σὺ συμπυρώσας δαῖτ’ ἀναλώσεις πικράν ,
309 ποῖ τρέψεταί τις ; ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ , Κύκλωψ ·
310 πάρες τὸ μάργον σῆς γνάθου , τὸ δ’ εὐσεβὲς
311 τῆς δυσσεβείας ἀνθελοῦ · πολλοῖσι γὰρ
312 κέρδη πονηρὰ ζημίαν ἠμείψατο .