Ὀρέστης
82 Πυλάδη , σὲ γὰρ δὴ πρῶτον ἀνθρώπων ἐγὼ
83 πιστὸν νομίζω καὶ φίλον ξένον τ’ ἐμοί ·
84 μόνος δ’ Ὀρέστην τόνδ’ ἐθαύμαζες φίλων ,
85 πράσσονθ’ ἃ πράσσω δείν’ ὑπ’ Αἰγίσθου παθών ,
86 ὅς μου κατέκτα πατέρα — χἡ πανώλεθρος
87 μήτηρ . ἀφῖγμαι δ’ ἐκ θεοῦ μυστηρίων
88 Ἀργεῖον οὖδας οὐδενὸς ξυνειδότος ,
89 φόνον φονεῦσι πατρὸς ἀλλάξων ἐμοῦ .
90 νυκτὸς δὲ τῆσδε πρὸς τάφον μολὼν πατρὸς
91 δάκρυά τ’ ἔδωκα καὶ κόμης ἀπηρξάμην
92 πυρᾷ τ’ ἐπέσφαξ’ αἷμα μηλείου φόνου ,
93 λαθὼν τυράννους οἳ κρατοῦσι τῆσδε γῆς .
94 καὶ τειχέων μὲν ἐντὸς οὐ βαίνω πόδα ,
95 δυοῖν δ’ ἅμιλλαν ξυντιθεὶς ἀφικόμην
96 πρὸς τέρμονας γῆς τῆσδ’ , ἵν’ ἐκβάλω ποδὶ
97 ἄλλην ἐπ’ αἶαν , εἴ μέ τις γνοίη σκοπῶν ,
98 ζητῶν τ’ ἀδελφήν · φασὶ γάρ νιν ἐν γάμοις
99 ζευχθεῖσαν οἰκεῖν οὐδὲ παρθένον μένειν ·
100 ὡς συγγένωμαι καὶ φόνου ξυνεργάτιν
101 λαβὼν τά γ’ εἴσω τειχέων σαφῶς μάθω .
102 νῦν οὖν — ἕως γὰρ λευκὸν ὄμμ’ ἀναίρεται —
103 ἔξω τρίβου τοῦδ’ ἴχνος ἀλλαξώμεθα .
104 ἢ γάρ τις ἀροτὴρ ἤ τις οἰκέτις γυνὴ
105 φανήσεται νῷν , ἥντιν’ ἱστορήσομεν
106 εἰ τούσδε ναίει σύγγονος τόπους ἐμή .
107 ἀλλ’ — εἰσορῶ γὰρ τήνδε προσπόλον τινά ,
108 πηγαῖον ἄχθος ἐν κεκαρμένῳ κάρᾳ
109 φέρουσαν — ἑζώμεσθα κἀκπυθώμεθα
110 δούλης γυναικός , ἤν τι δεξώμεσθ’ ἔπος
111 ἐφ’ οἷσι , Πυλάδη , τήνδ’ ἀφίγμεθα χθόνα . [ ... ]