Ὀδυσσεύς
299 Ἑκάβη , διδάσκου , μηδὲ τῷ θυμουμένῳ
300 τὸν εὖ λέγοντα δυσμενῆ ποιοῦ φρενός .
301 ἐγὼ τὸ μὲν σὸν σῶμ’ ὑφ’ οὗπερ εὐτύχουν
302 σῴζειν ἕτοιμός εἰμι κοὐκ ἄλλως λέγω ·
303 δ’ εἶπον εἰς ἅπαντας οὐκ ἀρνήσομαι ,
304 Τροίας ἁλούσης ἀνδρὶ τῷ πρώτῳ στρατοῦ
305 σὴν παῖδα δοῦναι σφάγιον ἐξαιτουμένῳ .
306 ἐν τῷδε γὰρ κάμνουσιν αἱ πολλαὶ πόλεις ,
307 ὅταν τις ἐσθλὸς καὶ πρόθυμος ὢν ἀνὴρ
308 μηδὲν φέρηται τῶν κακιόνων πλέον .
309 ἡμῖν δ’ Ἀχιλλεὺς ἄξιος τιμῆς , γύναι ,
310 θανὼν ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος κάλλιστ’ ἀνήρ .
311 οὔκουν τόδ’ αἰσχρόν , εἰ βλέποντι μὲν φίλῳ
312 χρώμεσθ’ , ἐπεὶ δ’ ὄλωλε , μὴ χρώμεσθ’ ἔτι ;
313 εἶεν · τί δῆτ’ ἐρεῖ τις , ἤν τις αὖ φανῇ
314 στρατοῦ τ’ ἄθροισις πολεμίων τ’ ἀγωνία ;
315 πότερα μαχούμεθ’ φιλοψυχήσομεν ,
316 τὸν κατθανόνθ’ ὁρῶντες οὐ τιμώμενον ;
317 καὶ μὴν ἔμοιγε ζῶντι μέν , καθ’ ἡμέραν
318 κεἰ σμίκρ’ ἔχοιμι , πάντ’ ἂν ἀρκούντως ἔχοι ·
319 τύμβον δὲ βουλοίμην ἂν ἀξιούμενον
320 τὸν ἐμὸν ὁρᾶσθαι · διὰ μακροῦ γὰρ χάρις .
321 εἰ δ’ οἰκτρὰ πάσχειν φῄς , τάδ’ ἀντάκουέ μου ·
322 εἰσὶν παρ’ ἡμῖν οὐδὲν ἧσσον ἄθλιαι
323 γραῖαι γυναῖκες ἠδὲ πρεσβῦται σέθεν ,
324 νύμφαι τ’ ἀρίστων νυμφίων τητώμεναι ,
325 ὧν ἥδε κεύθει σώματ’ Ἰδαία κόνις .
326 τόλμα τάδ’ . ἡμεῖς δ’ , εἰ κακῶς νομίζομεν
327 τιμᾶν τὸν ἐσθλόν , ἀμαθίαν ὀφλήσομεν ·
328 οἱ βάρβαροι δὲ μήτε τοὺς φίλους φίλους
329 ἡγεῖσθε , μήτε τοὺς καλῶς τεθνηκότας
330 θαυμάζεθ’ , ὡς ἂν μὲν Ἑλλὰς εὐτυχῇ ,
331 ὑμεῖς δ’ ἔχηθ’ ὅμοια τοῖς βουλεύμασιν .