Χορός
332 αἰαῖ · τὸ δοῦλον ὡς κακὸν πέφυκ’ ἀεὶ
333 τολμᾷ θ’ ἃ μὴ χρή , τῇ βίᾳ νικώμενον .
Ἑκάβη
334 ὦ θύγατερ , οὑμοὶ μὲν λόγοι πρὸς αἰθέρα
335 φροῦδοι μάτην ῥιφέντες ἀμφὶ σοῦ φόνου ·
336 σὺ δ’ , εἴ τι μείζω δύναμιν ἢ μήτηρ ἔχεις ,
337 σπούδαζε πάσας ὥστ’ ἀηδόνος στόμα
338 φθογγὰς ἱεῖσα , μὴ στερηθῆναι βίου .
339 πρόσπιπτε δ’ οἰκτρῶς τοῦδ’ Ὀδυσσέως γόνυ
340 καὶ πεῖθ’ — ἔχεις δὲ πρόφασιν · ἔστι γὰρ τέκνα
341 καὶ τῷδε — τὴν σὴν ὥστ’ ἐποικτῖραι τύχην .