Ἑκάβη
714 ἄρρητ’ ἀνωνόμαστα , θαυμάτων πέρα ,
715 οὐχ ὅσι’ οὐδ’ ἀνεκτά . ποῦ δίκα ξένων ;
716 κατάρατ’ ἀνδρῶν , ὡς διεμοιράσω
718 χρόα , σιδαρέῳ τεμὼν φασγάνῳ
720 μέλεα τοῦδε παιδὸς οὐδ’ ᾤκτισας . [ ... ]
Χορός
722 τλῆμον , ὥς σε πολυπονωτάτην βροτῶν
723 δαίμων ἔθηκεν ὅστις ἐστί σοι βαρύς .
724 ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τοῦδε δεσπότου δέμας
725 Ἀγαμέμνονος , τοὐνθένδε σιγῶμεν , φίλαι .
Ἀγαμέμνων
726 Ἑκάβη , τί μέλλεις παῖδα σὴν κρύπτειν τάφῳ
727 ἐλθοῦσ’ , ἐφ’ οἷσπερ Ταλθύβιος ἤγγειλέ μοι
728 μὴ θιγγάνειν σῆς μηδέν’ Ἀργείων κόρης ;
729 ἡμεῖς μὲν οὖν εἰῶμεν οὐδ’ ἐψαύομεν ·
730 σὺ δὲ σχολάζεις , ὥστε θαυμάζειν ἐμέ .
731 ἥκω δ’ ἀποστελῶν σε · τἀκεῖθεν γὰρ εὖ
732 πεπραγμέν’ ἐστίν εἴ τι τῶνδ’ ἐστὶν καλῶς .
733 ἔα · τίν’ ἄνδρα τόνδ’ ἐπὶ σκηναῖς ὁρῶ
734 θανόντα Τρώων ; οὐ γὰρ Ἀργεῖον πέπλοι
735 δέμας περιπτύσσοντες ἀγγέλλουσί μοι .
Ἑκάβη
736 δύστην’ , ἐμαυτὴν γὰρ λέγω λέγουσα σέ ,
737 Ἑκάβη , τί δράσω ; πότερα προσπέσω γόνυ
738 Ἀγαμέμνονος τοῦδ’ φέρω σιγῇ κακά ;