Χορός
1238 φεῦ φεῦ · βροτοῖσιν ὡς τὰ χρηστὰ πράγματα
1239 χρηστῶν ἀφορμὰς ἐνδίδωσ’ ἀεὶ λόγων .
Ἀγαμέμνων
1240 ἀχθεινὰ μέν μοι τἀλλότρια κρίνειν κακά ,
1241 ὅμως δ’ ἀνάγκη · καὶ γὰρ αἰσχύνην φέρει ,
1242 πρᾶγμ’ ἐς χέρας λαβόντ’ ἀπώσασθαι τόδε .
1243 ἐμοὶ δ’ , ἵν’ εἰδῇς , οὔτ’ ἐμὴν δοκεῖς χάριν
1244 οὔτ’ οὖν Ἀχαιῶν ἄνδρ’ ἀποκτεῖναι ξένον ,
1245 ἀλλ’ ὡς ἔχῃς τὸν χρυσὸν ἐν δόμοισι σοῖς .
1246 λέγεις δὲ σαυτῷ πρόσφορ’ ἐν κακοῖσιν ὤν .
1247 τάχ’ οὖν παρ’ ὑμῖν ῥᾴδιον ξενοκτονεῖν ·
1248 ἡμῖν δέ γ’ αἰσχρὸν τοῖσιν Ἕλλησιν τόδε .
1249 πῶς οὖν σε κρίνας μὴ ἀδικεῖν φύγω ψόγον ;
1250 οὐκ ἂν δυναίμην . ἀλλ’ ἐπεὶ τὰ μὴ καλὰ
1251 πράσσειν ἐτόλμας , τλῆθι καὶ τὰ μὴ φίλα .
Πολυμήστωρ
1252 οἴμοι , γυναικός , ὡς ἔοιχ’ , ἡσσώμενος
1253 δούλης ὑφέξω τοῖς κακίοσιν δίκην .
Ἀγαμέμνων
1254 οὔκουν δικαίως , εἴπερ εἰργάσω κακά ;
Πολυμήστωρ
1255 οἴμοι τέκνων τῶνδ’ ὀμμάτων τ’ ἐμῶν , τάλας .
Ἑκάβη
1256 ἀλγεῖς · τί δ’ ; ’μὲ παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς ;
Πολυμήστωρ
1257 χαίρεις ὑβρίζουσ’ εἰς ἔμ’ , πανοῦργε σύ ;
Ἑκάβη
1258 οὐ γάρ με χαίρειν χρή σε τιμωρουμένην ;