Τεῦκρος
110 καὶ πρός γ’ Ἀχαιοί · μεγάλα δ’ εἴργασται κακά .
Ἑλένη
111 πόσον χρόνον γὰρ διαπεπόρθηται πόλις ;
Τεῦκρος
112 ἑπτὰ σχεδόν τι καρπίμους ἐτῶν κύκλους .
Ἑλένη
113 χρόνον δ’ ἐμείνατ’ ἄλλον ἐν Τροίᾳ πόσον ;
Τεῦκρος
114 πολλὰς σελήνας , δέκα διελθούσας ἔτη .
Ἑλένη
115 καὶ γυναῖκα Σπαρτιᾶτιν εἵλετε ;
Τεῦκρος
116 Μενέλαος αὐτὴν ἦγ’ ἐπισπάσας κόμης .
Ἑλένη
117 εἶδες σὺ τὴν δύστηνον ; κλύων λέγεις ;
Τεῦκρος
118 ὥσπερ γε σέ , οὐδὲν ἧσσον , ὀφθαλμοῖς ὁρῶ .
Ἑλένη
119 σκοπεῖτε μὴ δόκησιν εἴχετ’ ἐκ θεῶν .
Τεῦκρος
120 ἄλλου λόγου μέμνησο , μὴ κείνης ἔτι .
Ἑλένη
121 οὕτω δοκεῖτε τὴν δόκησιν ἀσφαλῆ ;
Τεῦκρος
122 αὐτὸς γὰρ ὄσσοις εἰδόμην · καὶ νοῦς ὁρᾷ .
Ἑλένη
123 ἤδη δ’ ἐν οἴκοις σὺν δάμαρτι Μενέλεως ;
Τεῦκρος
124 οὔκουν ἐν Ἄργει { γ’ } οὐδ’ ἐπ’ Εὐρώτα ῥοαῖς .
Ἑλένη
125 αἰαῖ · κακὸν τόδ’ εἶπας οἷς κακὸν λέγεις .
Τεῦκρος
126 ὡς κεῖνος ἀφανὴς σὺν δάμαρτι κλῄζεται .
Ἑλένη
127 οὐ πᾶσι πορθμὸς αὑτὸς Ἀργείοισιν ἦν ;
Τεῦκρος
128 ἦν , ἀλλὰ χειμὼν ἄλλοσ’ ἄλλον ὥρισεν .
Ἑλένη
129 ποίοισιν ἐν νώτοισι ποντίας ἁλός ;
Τεῦκρος
130 μέσον περῶσι πέλαγος Αἰγαίου πόρου .
Ἑλένη
131 κἀκ τοῦδε Μενέλαν οὔτις εἶδ’ ἀφιγμένον ;
Τεῦκρος
132 οὐδείς · θανὼν δὲ κλῄζεται καθ’ Ἑλλάδα .