Ἑλένη
133 ἀπωλόμεσθα · Θεστιὰς δ’ ἔστιν κόρη ;
Τεῦκρος
134 Λήδαν ἔλεξας ; οἴχεται θανοῦσα δή .
Ἑλένη
135 οὔ πού νιν Ἑλένης αἰσχρὸν ὤλεσεν κλέος ;
Τεῦκρος
136 φασίν , βρόχῳ γ’ ἅψασαν εὐγενῆ δέρην .
Ἑλένη
137 οἱ Τυνδάρειοι δ’ εἰσὶν οὐκ εἰσὶν κόροι ;
Τεῦκρος
138 τεθνᾶσι καὶ οὐ τεθνᾶσι · δύο δ’ ἐστὸν λόγω .
Ἑλένη
139 πότερος κρείσσων ; τάλαιν’ ἐγὼ κακῶν .
Τεῦκρος
140 ἄστροις σφ’ ὁμοιωθέντε φάσ’ εἶναι θεώ .
Ἑλένη
141 καλῶς ἔλεξας τοῦτο · θάτερον δὲ τί ;
Τεῦκρος
142 σφαγαῖς ἀδελφῆς οὕνεκ’ ἐκπνεῦσαι βίον .
143 ἅλις δὲ μύθων · οὐ διπλᾶ χρῄζω στένειν .
144 ὧν δ’ οὕνεκ’ ἦλθον τούσδε βασιλείους δόμους ,
145 τὴν θεσπιῳδὸν Θεονόην χρῄζων ἰδεῖν ,
146 σὺ προξένησον , ὡς τύχω μαντευμάτων
147 ὅπῃ νεὼς στείλαιμ’ ἂν οὔριον πτερὸν
148 ἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον , οὗ μ’ ἐθέσπισεν
149 οἰκεῖν Ἀπόλλων , ὄνομα νησιωτικὸν
150 Σαλαμῖνα θέμενον τῆς ἐκεῖ χάριν πάτρας .