Μενελέως
459 τίς δ’ ἥδε χώρα ; τοῦ δὲ βασίλειοι δόμοι ;
Γραῦς
460 Πρωτεὺς τάδ’ οἰκεῖ δώματ’ , Αἴγυπτος δὲ γῆ .
Μενελέως
461 Αἴγυπτος ; δύστηνος , οἷ πέπλευκ’ ἄρα .
Γραῦς
462 τί δὴ τὸ Νείλου μεμπτόν ἐστί σοι γάνος ;
Μενελέως
463 οὐ τοῦτ’ ἐμέμφθην · τὰς ἐμὰς στένω τύχας .
Γραῦς
464 πολλοὶ κακῶς πράσσουσιν , οὐ σὺ δὴ μόνος .
Μενελέως
465 ἔστ’ οὖν ἐν οἴκοις ὅντιν’ ὀνομάζεις ἄναξ ;
Γραῦς
466 τόδ’ ἐστὶν αὐτοῦ μνῆμα , παῖς δ’ ἄρχει χθονός .
Μενελέως
467 ποῦ δῆτ’ ἂν εἴη ; πότερον ἐκτὸς ’ν δόμοις ;
Γραῦς
468 οὐκ ἔνδον · Ἕλλησιν δὲ πολεμιώτατος .
Μενελέως
469 τίν’ αἰτίαν σχὼν ἧς ἐπηυρόμην ἐγώ ;
Γραῦς
470 Ἑλένη κατ’ οἴκους ἐστὶ τούσδ’ τοῦ Διός .
Μενελέως
471 πῶς φῄς ; τίν’ εἶπας μῦθον ; αὖθίς μοι φράσον .
Γραῦς
472 Τυνδαρὶς παῖς , κατὰ Σπάρτην ποτ’ ἦν .
Μενελέως
473 πόθεν μολοῦσα ; τίνα τὸ πρᾶγμ’ ἔχει λόγον ;
Γραῦς
474 Λακεδαίμονος γῆς δεῦρο νοστήσασ’ ἄπο .
Μενελέως
475 πότε ; οὔ τί που λελῄσμεθ’ ἐξ ἄντρων λέχος ;