Ἄγγελος
711 θύγατερ , θεὸς ὡς ἔφυ τι ποικίλον
712 καὶ δυστέκμαρτον . εὖ δέ πως πάντα στρέφει
713 ἐκεῖσε κἀκεῖσ’ ἀναφέρων · μὲν πονεῖ ,
714 δ’ οὐ πονήσας αὖθις ὄλλυται κακῶς ,
715 βέβαιον οὐδὲν τῆς ἀεὶ τύχης ἔχων .
716 σὺ γὰρ πόσις τε σὸς πόνων μετέσχετε ,
717 σὺ μὲν λόγοισιν , δὲ δορὸς προθυμίᾳ .
718 σπεύδων δ’ ὅτ’ ἔσπευδ’ οὐδὲν εἶχε · νῦν δ’ ἔχει
719 αὐτόματα πράξας τἀγάθ’ εὐτυχέστατα .
720 οὐκ ἄρα γέροντα πατέρα καὶ Διοσκόρω
721 ᾔσχυνας , οὐδ’ ἔδρασας οἷα κλῄζεται .
722 νῦν ἀνανεοῦμαι τὸν σὸν ὑμέναιον πάλιν
723 καὶ λαμπάδων μεμνήμεθ’ ἃς τετραόροις
724 ἵπποις τροχάζων παρέφερον · σὺ δ’ ἐν δίφροις
725 ξὺν τῷδε νύμφη δῶμ’ ἔλειπες ὄλβιον .
726 κακὸς γὰρ ὅστις μὴ σέβει τὰ δεσποτῶν
727 καὶ ξυγγέγηθε καὶ συνωδίνει κακοῖς .
728 ἐγὼ μὲν εἴην , κεἰ πέφυχ’ ὅμως λάτρις ,
729 ἐν τοῖσι γενναίοισιν ἠριθμημένος
730 δούλοισι , τοὔνομ’ οὐκ ἔχων ἐλεύθερον ,
731 τὸν νοῦν δέ · κρεῖσσον γὰρ τόδ’ δυοῖν κακοῖν
732 ἕν’ ὄντα χρῆσθαι , τὰς φρένας τ’ ἔχειν κακὰς
733 ἄλλων τ’ ἀκούειν δοῦλον ὄντα τῶν πέλας .