Θεοκλύμενος
1390 χωρεῖτ’ ἐφεξῆς , ὡς ἔταξεν ξένος ,
1391 δμῶες , φέροντες ἐνάλια κτερίσματα .
1392 Ἑλένη , σὺ δ’ , ἤν σοι μὴ κακῶς δόξω λέγειν ,
1393 πείθου , μέν’ αὐτοῦ · ταὐτὰ γὰρ παροῦσά τε
1394 πράξεις τὸν ἄνδρα τὸν σὸν ἤν τε μὴ παρῇς .
1395 δέδοικα γάρ σε μή τις ἐμπεσὼν πόθος
1396 πείσῃ μεθεῖναι σῶμ’ ἐς οἶδμα πόντιον
1397 τοῦ πρόσθεν ἀνδρὸς χάρισιν ἐκπεπληγμένην ·
1398 ἄγαν γὰρ αὐτὸν οὐ παρόνθ’ ὅμως στένεις .
Ἑλένη
1399 καινὸς ἡμῖν πόσις , ἀναγκαίως ἔχει
1400 τὰ πρῶτα λέκτρα νυμφικάς θ’ ὁμιλίας
1401 τιμᾶν · ἐγὼ δὲ διὰ τὸ μὲν στέργειν πόσιν
1402 καὶ ξυνθάνοιμ’ ἄν · ἀλλὰ τίς κείνῳ χάρις
1403 ξὺν κατθανόντι κατθανεῖν ; ἔα δέ με
1404 αὐτὴν μολοῦσαν ἐντάφια δοῦναι νεκρῷ .
1405 θεοὶ δὲ σοί τε δοῖεν οἷ’ ἐγὼ θέλω ,
1406 καὶ τῷ ξένῳ τῷδ’ , ὅτι συνεκπονεῖ τάδε .
1407 ἕξεις δέ μ’ οἵαν χρή σ’ ἔχειν ἐν δώμασι
1408 γυναῖκ’ , ἐπειδὴ Μενέλεων εὐεργετεῖς
1409 κἄμ’ · ἔρχεται γὰρ δή τιν’ ἐς τύχην τάδε .
1410 ὅστις δὲ δώσει ναῦν ἐν τάδ’ ἄξομεν ,
1411 πρόσταξον , ὡς ἂν τὴν χάριν πλήρη λάβω .