Θεοκλύμενος
1412 χώρει σὺ καὶ ναῦν τοῖσδε πεντηκόντορον
1413 Σιδωνίαν δὸς κἀρετμῶν ἐπιστάτας .
Ἑλένη
1414 οὔκουν ὅδ’ ἄρξει ναὸς ὃς κοσμεῖ τάφον ;
Θεοκλύμενος
1415 μάλιστ’ · ἀκούειν τοῦδε χρὴ ναύτας ἐμούς .
Ἑλένη
1416 αὖθις κέλευσον , ἵνα σαφῶς μάθωσί σου .
Θεοκλύμενος
1417 αὖθις κελεύω καὶ τρίτον γ’ , εἴ σοι φίλον .
Ἑλένη
1418 ὄναιο · κἀγὼ τῶν ἐμῶν βουλευμάτων .
Θεοκλύμενος
1419 μή νυν ἄγαν σὸν δάκρυσιν ἐκτήξῃς χρόα .
Ἑλένη
1420 ἥδ’ ἡμέρα σοι τὴν ἐμὴν δείξει χάριν .
Θεοκλύμενος
1421 τὰ τῶν θανόντων οὐδέν , ἀλλ’ ἄλλως πόνος .
Ἑλένη
1422 ἔστιν τι κἀκεῖ κἀνθάδ’ ὧν ἐγὼ λέγω .
Θεοκλύμενος
1423 οὐδὲν κακίω Μενέλεώ μ’ ἕξεις πόσιν .
Ἑλένη
1424 οὐδὲν σὺ μεμπτός · τῆς τύχης με δεῖ μόνον .
Θεοκλύμενος
1425 ἐν σοὶ τόδ’ , ἢν σὴν εἰς ἔμ’ εὔνοιαν διδῷς .
Ἑλένη
1426 οὐ νῦν διδαξόμεσθα τοὺς φίλους φιλεῖν .
Θεοκλύμενος
1427 βούλῃ ξυνεργῶν αὐτὸς ἐκπέμψω στόλον ;
Ἑλένη
1428 ἥκιστα · μὴ δούλευε σοῖς δούλοις , ἄναξ .