Ἰόλαος
297 οὐκ ἔστι τοῦδε παισὶ κάλλιον γέρας ,
298 πατρὸς ἐσθλοῦ κἀγαθοῦ πεφυκέναι
299 [ γαμεῖν τ’ ἀπ’ ἐσθλῶν · ὃς δὲ νικηθεὶς πόθῳ ]
300 [ κακοῖς ἐκοινώνησεν , οὐκ ἐπαινέσω , ]
301 [ τέκνοις ὄνειδος οὕνεχ’ ἡδονῆς λιπεῖν . ]
302 τὸ δυστυχὲς γὰρ ηὑγένει’ ἀμύνεται
303 τῆς δυσγενείας μᾶλλον · ἡμεῖς γὰρ κακῶν
304 ἐς τοὔσχατον πεσόντες ηὕρομεν φίλους
305 καὶ ξυγγενεῖς τούσδ’ , οἳ τοσῆσδ’ οἰκουμένης
306 Ἑλληνίδος γῆς τῶνδε προύστησαν μόνοι .
307 δότ’ , τέκν’ , αὐτοῖς χεῖρα δεξιάν , δότε ·
308 ὑμεῖς τε παισί , καὶ πέλας προσέλθετε .
309 παῖδες , ἐς μὲν πεῖραν ἤλθομεν φίλων ·
310 ἢν δ’ οὖν ποθ’ ὑμῖν νόστος ἐς πάτραν φανῇ
311 καὶ δώματ’ οἰκήσητε καὶ τιμὰς πατρός
311a [ ... ]
312 σωτῆρας αἰεὶ καὶ φίλους νομίζετε ,
313 καὶ μήποτ’ ἐς γῆν ἐχθρὸν αἴρεσθαι δόρυ
314 μέμνησθέ μοι τήνδ’ , ἀλλὰ φιλτάτην πόλιν
315 πασῶν νομίζετ’ . ἄξιοι δ’ ὑμῖν σέβειν
316 οἳ γῆν τοσήνδε καὶ Πελασγικὸν λεὼν
317 ἡμῶν ἀπηλλάξαντο πολεμίους ἔχειν ,
318 πτωχοὺς ἀλήτας εἰσορῶντες · ἀλλ’ ὅμως
319 οὐκ ἐξέδωκαν οὐδ’ ἀπήλασαν χθονός .
320 ἐγὼ δὲ καὶ ζῶν καὶ θανών , ὅταν θάνω ,
321 πολλῷ σ’ ἐπαίνῳ Θησέως , τᾶν , πέλας
322 ὑψηλὸν ἀρῶ καὶ λέγων τάδ’ εὐφρανῶ
323 ὡς εὖ τ’ ἐδέξω καὶ τέκνοισιν ἤρκεσας
324 τοῖς Ἡρακλείοις , εὐγενὴς δ’ ἀν’ Ἑλλάδα
325 σῴζεις πατρῴαν δόξαν , ἐξ ἐσθλῶν δὲ φὺς
326 οὐδὲν κακίων τυγχάνεις γεγὼς πατρός ,
327 παύρων μετ’ ἄλλων · ἕνα γὰρ ἐν πολλοῖς ἴσως
328 εὕροις ἂν ὅστις ἐστὶ μὴ χείρων πατρός .