Ἀμφιτρύων
170 τῷ τοῦ Διὸς μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει
171 παιδός · τὸ δ’ εἰς ἔμ’ , Ἡράκλεις , ἐμοὶ μέλει
172 λόγοισι τὴν τοῦδ’ ἀμαθίαν ὑπὲρ σέθεν
173 δεῖξαι · κακῶς γάρ σ’ οὐκ ἐατέον κλύειν .
174 πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ’ — ἐν ἀρρήτοισι γὰρ
175 τὴν σὴν νομίζω δειλίαν , Ἡράκλεες —
176 σὺν μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μ’ ἀπαλλάξαι σέθεν .
177 Διὸς κεραυνόν τ’ ἠρόμην τέθριππά τε ,
178 ἐν οἷς βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν
179 Γίγασι πλευροῖς πτήν’ ἐναρμόσας βέλη
180 τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασεν ·
181 τετρασκελές θ’ ὕβρισμα , Κενταύρων γένος ,
182 Φολόην ἐπελθών , ὦ κάκιστε βασιλέων ,
183 ἐροῦ τίν’ ἄνδρ’ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν ,
184 ἢ οὐ παῖδα τὸν ἐμόν , ὃν σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν .
185 Δίρφυν τ’ ἐρωτῶν ἥ σ’ ἔθρεψ’ Ἀβαντίδα [ ... ]
186 οὐκ ἄν σ’ ἐπαινέσειεν · οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπου
187 ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρ’ ἂν λάβοις πάτραν .
188 τὸ πάνσοφον δ’ εὕρημα , τοξήρη σαγήν ,
189 μέμφῃ · κλύων νῦν τἀπ’ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ .
190 ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι τῶν ὅπλων
191 καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ ἀγαθοῖς
192 αὐτὸς τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν πέλας ,
193 θραύσας τε λόγχην οὐκ ἔχει τῷ σώματι
194 θάνατον ἀμῦναι , μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον ·
195 ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ’ ἔχουσιν εὔστοχον ,
196 ἓν μὲν τὸ λῷστον , μυρίους οἰστοὺς ἀφεὶς
197 ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται μὴ κατθανεῖν ,
198 ἑκὰς δ’ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται
199 τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν
200 τὸ σῶμά τ’ οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις ,
201 ἐν εὐφυλάκτῳ δ’ ἐστί · τοῦτο δ’ ἐν μάχῃ
202 σοφὸν μάλιστα , δρῶντα πολεμίους κακῶς
203 σῴζειν τὸ σῶμα , μὴ ’κ τύχης ὡρμισμένον .
204 λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι σοῖς ἐναντίαν
205 γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι .
206 παῖδας δὲ δὴ τί τούσδ’ ἀποκτεῖναι θέλεις ;
207 τί σ’ οἵδ’ ἔδρασαν ; ἕν τί σ’ ἡγοῦμαι σοφόν ,
208 εἰ τῶν ἀρίστων τἄκγον’ αὐτὸς ὢν κακὸς
209 δέδοικας . ἀλλὰ τοῦθ’ ὅμως ἡμῖν βαρύ ,
210 εἰ δειλίας σῆς κατθανούμεθ’ εἵνεκα ,
211 ὃ χρῆν σ’ ὑφ’ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων παθεῖν ,
212 εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας .
213 εἰ δ’ οὖν ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ’ αὐτὸς θέλεις ,
214 ἔασον ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός ·
215 βίᾳ δὲ δράσῃς μηδέν , ἢ πείσῃ βίαν ,
216 ὅταν θεοῦ σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ .
217 φεῦ ·
ὦ γαῖα Κάδμου · καὶ γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι
218 λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος ·
219 τοιαῦτ’ ἀμύνεθ’ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε ;
220 ὃς εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολὼν
221 Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ’ ἐλεύθερον βλέπειν .
222 οὐδ’ Ἑλλάδ’ ᾔνεσ’ — οὐδ’ ἀνέξομαί ποτε
223 σιγῶν — κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ’ ἐμόν ,
224 ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα
225 φέρουσαν ἐλθεῖν , ποντίων καθαρμάτων
226 χέρσου τ’ ἀμοιβάς — ὧν ἐμόχθησας χάριν .
227 τὰ δ’ , ὦ τέκν’ , ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις
228 οὔθ’ Ἑλλὰς ἀρκεῖ · πρὸς δ’ ἔμ’ ἀσθενῆ φίλον
229 δεδόρκατ’ , οὐδὲν ὄντα πλὴν γλώσσης ψόφον .
230 ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν εἴχομεν ,
231 γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν σθένος .
232 εἰ δ’ ἦ νέος τε κἄτι σώματος κρατῶν ,
233 λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους
234 καθῃμάτωσ’ ἄν , ὥστ’ Ἀτλαντικῶν πέραν
235 φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ .