Μεγάρα
275 γέροντες , αἰνῶ · τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα
276 ὀργὰς δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν χρεών ·
277 ἡμῶν δ’ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι
278 πάθητε μηδέν . τῆς δ’ ἐμῆς , Ἀμφιτρύων ,
279 γνώμης ἄκουσον , ἤν τί σοι δοκῶ λέγειν .
280 ἐγὼ φιλῶ μὲν τέκνα · πῶς γὰρ οὐ φιλῶ
281 ἅτικτον , ἁμόχθησα ; καὶ τὸ κατθανεῖν
282 δεινὸν νομίζω · τῷ δ’ ἀναγκαίῳ τρόπῳ
283 ὃς ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτόν .
284 ἡμᾶς δ’ , ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν , θνῄσκειν χρεὼν
285 μὴ πυρὶ καταξανθέντας , ἐχθροῖσιν γέλων
286 διδόντας , οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν .
287 ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά ·
288 σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός ,
289 ὥστ’ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν σ’ ὕπο ·
290 οὑμὸς δ’ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις ,
291 ὡς τούσδε παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι
292 δόξαν κακὴν λαβόντας · οἱ γὰρ εὐγενεῖς
293 κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι τῶν τέκνων ὕπερ ,
294 ἐμοί τε μίμημ’ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον .
295 σκέψαι δὲ τὴν σὴν ἐλπίδ’ ᾗ λογίζομαι ·
296 ἥξειν νομίζεις παῖδα σὸν γαίας ὕπο ;
297 καὶ τίς θανόντων ἦλθεν ἐξ Ἅιδου πάλιν ;
298 ἀλλ’ ὡς λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν ἄν ;
299 ἥκιστα · φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ’ ἐχθρὸν χρεών ,
300 σοφοῖσι δ’ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις καλῶς ·
301 ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν φίλ’ ἂν τέμοις .
302 ἤδη δ’ ἐσῆλθέ μ’ εἰ παραιτησαίμεθα
303 φυγὰς τέκνων τῶνδ’ · ἀλλὰ καὶ τόδ’ ἄθλιον ,
304 πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν ·
305 ὡς τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις
306 ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ’ ἔχειν φασὶν μόνον .
307 τόλμα μεθ’ ἡμῶν θάνατον , ὃς μένει σ’ ὅμως .
308 προκαλούμεθ’ εὐγένειαν , ὦ γέρον , σέθεν ·
309 τὰς τῶν θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας ,
310 πρόθυμός ἐστιν , ἡ προθυμία δ’ ἄφρων ·
311 ὃ χρὴ γὰρ οὐδεὶς μὴ χρεὼν θήσει ποτέ .