Μεγάρα
516 ὅδ’ ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν ,
517 εἰ μή γ’ ὄνειρον ἐν φάει τι λεύσσομεν .
518 τί φημί ; ποῖ’ ὄνειρα κηραίνουσ’ ὁρῶ ;
519 οὐκ ἔσθ’ ὅδ’ ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός , γέρον .
520 δεῦρ’ , ὦ τέκν’ , ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων ,
521 ἴτ’ ἐγκονεῖτε , μὴ μεθῆτ’ , ἐπεὶ Διὸς
522 σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθ’ ὅδ’ ὕστερος .
Ἡρακλῆς
523 ὦ χαῖρε , μέλαθρον πρόπυλά θ’ ἑστίας ἐμῆς ,
524 ὡς ἄσμενός σ’ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών .
525 ἔα · τί χρῆμα ; τέκν’ ὁρῶ πρὸ δωμάτων
526 στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα ,
527 ὄχλῳ τ’ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον ,
528 πατέρα τε δακρύοντα — συμφορὰς τίνας ;
529 φέρ’ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς ·
530 γύναι , τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος ;
Μεγάρα
531 ὦ φίλτατ’ ἀνδρῶν [ ... ]
Ἀμφιτρύων
ὦ φάος μολὼν πατρί [ ... ]
Μεγάρα
532 ἥκεις , ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις ;
Ἡρακλῆς
533 τί φῄς ; τίν’ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν , πάτερ ;