Ἱππόλυτος
1440 χαίρουσα καὶ σὺ στεῖχε , παρθέν’ ὀλβία ·
1441 μακρὰν δὲ λείπεις ῥᾳδίως ὁμιλίαν .
1442 λύω δὲ νεῖκος πατρὶ χρῃζούσης σέθεν ·
1443 καὶ γὰρ πάροιθε σοῖς ἐπειθόμην λόγοις .
1444 αἰαῖ , κατ’ ὄσσων κιγχάνει μ’ ἤδη σκότος ·
1445 λαβοῦ , πάτερ , μου καὶ κατόρθωσον δέμας .
Θησεύς
1446 οἴμοι , τέκνον , τί δρᾷς με τὸν δυσδαίμονα ;
Ἱππόλυτος
1447 ὄλωλα καὶ δὴ νερτέρων ὁρῶ πύλας .
Θησεύς
1448 ἦ τὴν ἐμὴν ἄναγνον ἐκλιπὼν χέρα ;
Ἱππόλυτος
1449 οὐ δῆτ’ , ἐπεί σε τοῦδ’ ἐλευθερῶ φόνου .
Θησεύς
1450 τί φῄς ; ἀφίης αἵματός μ’ ἐλεύθερον ;
Ἱππόλυτος
1451 τὴν τοξόδαμνον Ἄρτεμιν μαρτύρομαι .
Θησεύς
1452 ὦ φίλταθ’ , ὡς γενναῖος ἐκφαίνῃ πατρί .
Ἱππόλυτος
1455 τοιῶνδε παίδων γνησίων εὔχου τυχεῖν .
Θησεύς
1454 οἴμοι φρενὸς σῆς εὐσεβοῦς τε κἀγαθῆς .
Ἱππόλυτος
1453 ὦ χαῖρε καὶ σύ , χαῖρε πολλά μοι , πάτερ .
Θησεύς
1456 μή νυν προδῷς με , τέκνον , ἀλλὰ καρτέρει .
Ἱππόλυτος
1457 κεκαρτέρηται τἄμ’ · ὄλωλα γάρ , πάτερ .
1458 κρύψον δέ μου πρόσωπον ὡς τάχος πέπλοις .
Θησεύς
1459 ὦ κλείν’ { Ἀθῆναι Παλλάδος θ’ ὁρίσματα , }
1460 οἵου στερήσεσθ’ ἀνδρός . ὦ τλήμων ἐγώ ·
1461 ὡς πολλά , Κύπρι , σῶν κακῶν μεμνήσομαι .