Ἴων
258 τίς δ’ εἶ ; πόθεν γῆς ἦλθες ; ἐκ ποίας πάτρας
259 πέφυκας ; ὄνομα τί σε καλεῖν ἡμᾶς χρεών ;
Κρέουσα
260 Κρέουσα μέν μοι τοὔνομ’ , ἐκ δ’ Ἐρεχθέως
261 πέφυκα , πατρὶς γῆ δ’ Ἀθηναίων πόλις .
Ἴων
262 κλεινὸν οἰκοῦσ’ ἄστυ γενναίων τ’ ἄπο
263 τραφεῖσα πατέρων , ὥς σε θαυμάζω , γύναι .
Κρέουσα
264 τοσαῦτα κεὐτυχοῦμεν , ξέν’ , οὐ πέρα .
Ἴων
265 πρὸς θεῶν ἀληθῶς , ὡς μεμύθευται βροτοῖς [ ... ] ;
Κρέουσα
266 τί χρῆμ’ ἐρωτᾷς , ξέν’ , ἐκμαθεῖν θέλων ;
Ἴων
267 ἐκ γῆς πατρός σου πρόγονος ἔβλαστεν πατήρ ;
Κρέουσα
268 Ἐριχθόνιός γε · τὸ δὲ γένος μ’ οὐκ ὠφελεῖ .
Ἴων
269 καί σφ’ Ἀθάνα γῆθεν ἐξανείλετο ;
Κρέουσα
270 ἐς παρθένους γε χεῖρας , οὐ τεκοῦσά νιν .
Ἴων
271 δίδωσι δ’ , ὥσπερ ἐν γραφῇ νομίζεται [ ... ] ;
Κρέουσα
272 Κέκροπός γε σῴζειν παισὶν οὐχ ὁρώμενον .
Ἴων
273 ἤκουσα λῦσαι παρθένους τεῦχος θεᾶς .
Κρέουσα
274 τοιγὰρ θανοῦσαι σκόπελον ᾕμαξαν πέτρας .
Ἴων
275 εἶἑν ·
τί δαὶ τόδ’ ; ἆρ’ ἀληθὲς μάτην λόγος [ ... ]
Κρέουσα
276 τί χρῆμ’ ἐρωτᾷς ; καὶ γὰρ οὐ κάμνω σχολῇ .
Ἴων
277 πατὴρ Ἐρεχθεὺς σὰς ἔθυσε συγγόνους ;