Κρέουσα
278 ἔτλη πρὸ γαίας σφάγια παρθένους κτανεῖν .
Ἴων
279 σὺ δ’ ἐξεσώθης πῶς κασιγνήτων μόνη ;
Κρέουσα
280 βρέφος νεογνὸν μητρὸς ἦν ἐν ἀγκάλαις .
Ἴων
281 πατέρα δ’ ἀληθῶς χάσμα σὸν κρύπτει χθονός ;
Κρέουσα
282 πληγαὶ τριαίνης ποντίου σφ’ ἀπώλεσαν .
Ἴων
283 Μακραὶ δὲ χῶρός ἐστ’ ἐκεῖ κεκλημένος ;
Κρέουσα
284 τί δ’ ἱστορεῖς τόδ’ ; ὥς μ’ ἀνέμνησάς τινος .
Ἴων
285 τιμᾷ σφε Πύθιος ἀστραπαί τε Πύθιαι .
Κρέουσα
286 [ τιμᾶ τιμᾶ ] · ὡς μήποτ’ ὤφελόν σφ’ ἰδεῖν .
Ἴων
287 τί δὲ στυγεῖς σὺ τοῦ θεοῦ τὰ φίλτατα ;
Κρέουσα
288 οὐδέν · ξύνοιδ’ ἄντροισιν αἰσχύνην τινά .
Ἴων
289 πόσις δὲ τίς σ’ ἔγημ’ Ἀθηναίων , γύναι ;
Κρέουσα
290 οὐκ ἀστός , ἀλλ’ ἐπακτὸς ἐξ ἄλλης χθονός .
Ἴων
291 τίς ; εὐγενῆ νιν δεῖ πεφυκέναι τινά .
Κρέουσα
292 Ξοῦθος , πεφυκὼς Αἰόλου Διός τ’ ἄπο .
Ἴων
293 καὶ πῶς ξένος σ’ ὢν ἔσχεν οὖσαν ἐγγενῆ ;
Κρέουσα
294 Εὔβοι’ Ἀθήναις ἔστι τις γείτων πόλις [ ... ]
Ἴων
295 ὅροις ὑγροῖσιν , ὡς λέγουσ’ , ὡρισμένη .
Κρέουσα
296 ταύτην ἔπερσε Κεκροπίδαις κοινῷ δορί .
Ἴων
297 ἐπίκουρος ἐλθών ; κᾆτα σὸν γαμεῖ λέχος ;
Κρέουσα
298 φερνάς γε πολέμου καὶ δορὸς λαβὼν γέρας .
Ἴων
299 σὺν ἀνδρὶ δ’ ἥκεις μόνη χρηστήρια ;