Ἴων
585 οὐ ταὐτὸν εἶδος φαίνεται τῶν πραγμάτων
586 πρόσωθεν ὄντων ἐγγύθεν θ’ ὁρωμένων .
587 ἐγὼ δὲ τὴν μὲν συμφορὰν ἀσπάζομαι ,
588 πατέρα σ’ ἀνευρών · ὧν δὲ γιγνώσκω , πάτερ ,
589 ἄκουσον . εἶναί φασι τὰς αὐτόχθονας
590 κλεινὰς Ἀθήνας οὐκ ἐπείσακτον γένος ,
591 ἵν’ ἐσπεσοῦμαι δύο νόσω κεκτημένος ,
592 πατρός τ’ ἐπακτοῦ καὐτὸς ὢν νοθαγενής .
593 καὶ τοῦτ’ ἔχων τοὔνειδος , ἀσθενὴς μὲν ὤν —
594 [ μηδὲν καὶ οὐδὲν ὢν κεκλήσομαι · ]
595 ἢν δ’ ἐς τὸ πρῶτον πόλεος ὁρμηθεὶς ζυγὸν
596 ζητῶ τις εἶναι , τῶν μὲν ἀδυνάτων ὕπο
597 μισησόμεσθα · λυπρὰ γὰρ τὰ κρείσσονα ·
598 ὅσοι δέ , χρηστοὶ δυνάμενοί τ’ εἶναι σοφοί ,
599 σιγῶσι κοὐ σπεύδουσιν ἐς τὰ πράγματα ,
600 γέλωτ’ ἐν αὐτοῖς μωρίαν τε λήψομαι
601 οὐχ ἡσυχάζων ἐν πόλει φόβου πλέᾳ .
602 τῶν δ’ [ αὖ λογίων τε ] χρωμένων τε τῇ πόλει
603 ἐς ἀξίωμα βὰς πλέον φρουρήσομαι
604 ψήφοισιν . οὕτω γὰρ τάδ’ , ὦ πάτερ , φιλεῖ ·
605 οἳ τὰς πόλεις ἔχουσι κἀξιώματα ,
606 τοῖς ἀνθαμίλλοις εἰσὶ πολεμιώτατοι .
607 ἐλθὼν δ’ ἐς οἶκον ἀλλότριον ἔπηλυς ὢν
608 γυναῖκά θ’ ὡς ἄτεκνον , ἣ κοινουμένη
609 τὰς συμφοράς σοι πρόσθεν , ἀπολαχοῦσα νῦν
610 αὐτὴ καθ’ αὑτὴν τὴν τύχην οἴσει πικρῶς ,
611 πῶς οὐχ ὑπ’ αὐτῆς εἰκότως μισήσομαι ,
612 ὅταν παραστῶ σοὶ μὲν ἐγγύθεν ποδός ,
613 ἣ δ’ οὖσ’ ἄτεκνος τὰ σὰ φίλ’ εἰσορᾷ πικρῶς ,
614 κᾆτ’ ἢ προδοὺς σύ μ’ ἐς δάμαρτα σὴν βλέπῃς
615 ἢ τἀμὰ τιμῶν δῶμα συγχέας ἔχῃς ;
616 ὅσας σφαγὰς δὴ φαρμάκων τε θανασίμων
617 γυναῖκες ηὗρον ἀνδράσιν διαφθοράς .
618 ἄλλως τε τὴν σὴν ἄλοχον οἰκτίρω , πάτερ ,
619 ἄπαιδα γηράσκουσαν · οὐ γὰρ ἀξία
620 πατέρων ἀπ’ ἐσθλῶν οὖσ’ ἀπαιδίᾳ νοσεῖν .
621 τυραννίδος δὲ τῆς μάτην αἰνουμένης
622 τὸ μὲν πρόσωπον ἡδύ , τἀν δόμοισι δὲ
623 λυπηρά · τίς γὰρ μακάριος , τίς εὐτυχής ,
624 ὅστις δεδοικὼς καὶ παραβλέπων βίον
625 αἰῶνα τείνει ; δημότης ἂν εὐτυχὴς
626 ζῆν ἂν θέλοιμι μᾶλλον ἢ τύραννος ὤν ,
627 ᾧ τοὺς πονηροὺς ἡδονὴ φίλους ἔχειν ,
628 ἐσθλοὺς δὲ μισεῖ κατθανεῖν φοβούμενος .
629 εἴποις ἂν ὡς ὁ χρυσὸς ἐκνικᾷ τάδε ,
630 πλουτεῖν τε τερπνόν ; οὐ φιλῶ ψόφους κλύειν
631 ἐν χερσὶ σῴζων ὄλβον οὐδ’ ἔχειν πόνους ·
632 εἴη γ’ ἐμοὶ { μὲν } μέτρια μὴ λυπουμένῳ .
633 ἃ δ’ ἐνθάδ’ εἶχον ἀγάθ’ ἄκουσόν μου , πάτερ ·
634 τὴν φιλτάτην μὲν πρῶτον ἀνθρώπῳ σχολὴν
635 ὄχλον τε μέτριον , οὐδέ μ’ ἐξέπληξ’ ὁδοῦ
636 πονηρὸς οὐδείς · κεῖνο δ’ οὐκ ἀνασχετόν ,
637 εἴκειν ὁδοῦ χαλῶντα τοῖς κακίοσιν .
638 θεῶν δ’ ἐν εὐχαῖς [ ἢ γόοισιν ἦ ] βροτῶν ,
639 ὑπηρετῶν χαίρουσιν , οὐ γοωμένοις .
640 καὶ τοὺς μὲν ἐξέπεμπον , οἳ δ’ ἧκον ξένοι ,
641 ὥσθ’ ἡδὺς αἰεὶ καινὸς ἐν καινοῖσιν ἦ .
642 ὃ δ’ εὐκτὸν ἀνθρώποισι , κἂν ἄκουσιν ᾖ ,
643 δίκαιον εἶναί μ’ ὁ νόμος ἡ φύσις θ’ ἅμα
644 παρεῖχε τῷ θεῷ . ταῦτα συννοούμενος
645 κρείσσω νομίζω τἀνθάδ’ ἢ τἀκεῖ , πάτερ .
646 ἔα δ’ ἔμ’ αὐτοῦ ζῆν · ἴση γὰρ ἡ χάρις ,
647 μεγάλοισι χαίρειν σμικρά θ’ ἡδέως ἔχειν .