Κρέουσα
1395 τί δῆτα φάσμα τῶν ἀνελπίστων ὁρῶ ;
Ἴων
1396 σίγα σύ · πολλὰ καὶ πάροιθεν οἶσθά μοι [ ... ]
Κρέουσα
1397 οὐκ ἐν σιωπῇ τἀμά · μή με νουθέτει .
1398 ὁρῶ γὰρ ἄγγος οὗ ’ξέθηκ’ ἐγώ ποτε [ ... ]
1399 σέ γ’ , τέκνον μοι , βρέφος ἔτ’ ὄντα νήπιον ,
1400 Κέκροπος ἐς ἄντρα καὶ Μακρὰς πετρηρεφεῖς .
1401 λείψω δὲ βωμὸν τόνδε , κεἰ θανεῖν με χρή .
Ἴων
1402 λάζυσθε τήνδε · θεομανὴς γὰρ ἥλατο
1403 βωμοῦ λιποῦσα ξόανα · δεῖτε δ’ ὠλένας .
Κρέουσα
1404 σφάζοντες οὐ λήγοιτ’ ἄν · ὡς ἀνθέξομαι
1405 καὶ τῆσδε καὶ σοῦ τῶν τε σῶν κεκρυμμένων .
Ἴων
1406 τάδ’ οὐχὶ δεινά ; ῥυσιάζομαι λόγῳ .
Κρέουσα
1407 οὔκ , ἀλλὰ σοῖς φίλοισιν εὑρίσκῃ φίλος .
Ἴων
1408 ἐγὼ φίλος σός ; κᾆτά μ’ ἔκτεινες λάθρα ;
Κρέουσα
1409 παῖς γ’ , εἰ τόδ’ ἐστὶ τοῖς τεκοῦσι φίλτατον .
Ἴων
1410 παῦσαι πλέκουσα . λήψομαί σ’ ἐγὼ καλῶς .
Κρέουσα
1411 ἐς τοῦθ’ ἱκοίμην , τοῦδε τοξεύω , τέκνον .
Ἴων
1412 κενὸν τόδ’ ἄγγος στέγει πλήρωμά τι ;
Κρέουσα
1413 σά γ’ ἔνδυθ’ , οἷσί σ’ ἐξέθηκ’ ἐγώ ποτε .
Ἴων
1414 καὶ τοὔνομ’ αὐτῶν ἐξερεῖς πρὶν εἰσιδεῖν ;