Κρέουσα
1415 κἂν μὴ φράσω γε , κατθανεῖν ὑφίσταμαι .
Ἴων
1416 λέγ’ · ὡς ἔχει τι δεινὸν γε τόλμα σου .
Κρέουσα
1417 σκέψασθ’ · παῖς ποτ’ οὖσ’ ὕφασμ’ ὕφην’ ἐγὼ [ ... ]
Ἴων
1418 ποῖόν τι ; πολλὰ παρθένων ὑφάσματα .
Κρέουσα
1419 οὐ τέλεον , οἷον δ’ ἐκδίδαγμα κερκίδος .
Ἴων
1420 μορφὴν ἔχον τίν’ ; ὥς με μὴ ταύτῃ λάβῃς .
Κρέουσα
1421 Γοργὼ μὲν ἐν μέσοισιν ἠτρίοις πέπλων .
Ἴων
1422 Ζεῦ , τίς ἡμᾶς ἐκκυνηγετεῖ πότμος ;
Κρέουσα
1423 κεκρασπέδωται δ’ ὄφεσιν αἰγίδος τρόπον .
Ἴων
1424 ἰδού ·
τόδ’ ἔσθ’ ὕφασμα , θέσφαθ’ ὡς εὑρίσκομεν .
Κρέουσα
1425 χρόνιον ἱστῶν παρθένευμα τῶν ἐμῶν .
Ἴων
1426 ἔστιν τι πρὸς τῷδ’ , μόνῳ τῷδ’ εὐτυχεῖς ;
Κρέουσα
1427 δράκοντες · ἀρχαῖόν τι παγχρύσῳ γένει
1428 δώρημ’ Ἀθάνας , τέκν’ ἐντρέφειν λέγει [ ... ]
1429 Ἐριχθονίου γε τοῦ πάλαι μιμήματα .
Ἴων
1430 τί δρᾶν , τί χρῆσθαι , φράζε μοι , χρυσώματι ;
Κρέουσα
1431 δέραια παιδὶ νεογόνῳ φέρειν , τέκνον .
Ἴων
1432 ἔνεισιν οἵδε · τὸ δὲ τρίτον ποθῶ μαθεῖν .