Κρέων
337 ὄχλον παρέξεις , ὡς ἔοικας , γύναι .
Μήδεια
338 φευξούμεθ’ · οὐ τοῦθ’ ἱκέτευσα σοῦ τυχεῖν .
Κρέων
339 τί δαὶ βιάζῃ κοὐκ ἀπαλλάσσῃ χερός ;
Μήδεια
340 μίαν με μεῖναι τήνδ’ ἔασον ἡμέραν
341 καὶ ξυμπερᾶναι φροντίδ’ φευξούμεθα ,
342 παισίν τ’ ἀφορμὴν τοῖς ἐμοῖς , ἐπεὶ πατὴρ
343 οὐδὲν προτιμᾷ μηχανήσασθαι τέκνοις .
344 οἴκτιρε δ’ αὐτούς · καὶ σύ τοι παίδων πατὴρ
345 πέφυκας · εἰκὸς δ’ ἐστὶν εὔνοιάν σ’ ἔχειν .
346 τοὐμοῦ γὰρ οὔ μοι φροντίς , εἰ φευξούμεθα ,
347 κείνους δὲ κλαίω συμφορᾷ κεχρημένους .
Κρέων
348 ἥκιστα τοὐμὸν λῆμ’ ἔφυ τυραννικόν ,
349 αἰδούμενος δὲ πολλὰ δὴ διέφθορα ·
350 καὶ νῦν ὁρῶ μὲν ἐξαμαρτάνων , γύναι ,
351 ὅμως δὲ τεύξῃ τοῦδε · προυννέπω δέ σοι ,
352 εἴ σ’ ’πιοῦσα λαμπὰς ὄψεται θεοῦ
353 καὶ παῖδας ἐντὸς τῆσδε τερμόνων χθονός ,
354 θανῇ · λέλεκται μῦθος ἀψευδὴς ὅδε .
355 νῦν δ’ , εἰ μένειν δεῖ , μίμν’ ἐφ’ ἡμέραν μίαν ·
356 οὐ γάρ τι δράσεις δεινὸν ὧν φόβος μ’ ἔχει .