Μήδεια
465 ὦ παγκάκιστε , τοῦτο γάρ σ’ εἰπεῖν ἔχω ,
466 γλώσσῃ μέγιστον εἰς ἀνανδρίαν κακόν ·
467 ἦλθες πρὸς ἡμᾶς , ἦλθες ἔχθιστος γεγώς ;
468 [ θεοῖς τε κἀμοὶ παντί τ’ ἀνθρώπων γένει ; ]
469 οὔτοι θράσος τόδ’ ἐστὶν οὐδ’ εὐτολμία ,
470 φίλους κακῶς δράσαντ’ ἐναντίον βλέπειν ,
471 ἀλλ’ ἡ μεγίστη τῶν ἐν ἀνθρώποις νόσων
472 πασῶν , ἀναίδει’ · εὖ δ’ ἐποίησας μολών ·
473 ἐγώ τε γὰρ λέξασα κουφισθήσομαι
474 ψυχὴν κακῶς σε καὶ σὺ λυπήσῃ κλύων .
475 ἐκ τῶν δὲ πρώτων πρῶτον ἄρξομαι λέγειν .
476 ἔσῳσά σ’ , ὡς ἴσασιν Ἑλλήνων ὅσοι
477 ταὐτὸν συνεισέβησαν Ἀργῷον σκάφος ,
478 πεμφθέντα ταύρων πυρπνόων ἐπιστάτην
479 ζεύγλῃσι καὶ σπεροῦντα θανάσιμον γύην ·
480 δράκοντά θ’ , ὃς πάγχρυσον ἀμπέχων δέρας
481 σπείραις ἔσῳζε πολυπλόκοις ἄυπνος ὤν ,
482 κτείνασ’ ἀνέσχον σοὶ φάος σωτήριον .
483 αὐτὴ δὲ πατέρα καὶ δόμους προδοῦσ’ ἐμοὺς
484 τὴν Πηλιῶτιν εἰς Ἰωλκὸν ἱκόμην
485 σὺν σοί , πρόθυμος μᾶλλον ἢ σοφωτέρα ·
486 Πελίαν τ’ ἀπέκτειν’ , ὥσπερ ἄλγιστον θανεῖν ,
487 παίδων ὑπ’ αὐτοῦ , πάντα τ’ ἐξεῖλον δόμον .
488 καὶ ταῦθ’ ὑφ’ ἡμῶν , ὦ κάκιστ’ ἀνδρῶν , παθὼν
489 προύδωκας ἡμᾶς , καινὰ δ’ ἐκτήσω λέχη —
490 παίδων γεγώτων · εἰ γὰρ ἦσθ’ ἄπαις ἔτι ,
491 συγγνώστ’ ἂν ἦν σοι τοῦδ’ ἐρασθῆναι λέχους .
492 ὅρκων δὲ φρούδη πίστις , οὐδ’ ἔχω μαθεῖν
493 ἦ θεοὺς νομίζεις τοὺς τότ’ οὐκ ἄρχειν ἔτι ,
494 ἢ καινὰ κεῖσθαι θέσμι’ ἀνθρώποις τὰ νῦν ,
495 ἐπεὶ σύνοισθά γ’ εἰς ἔμ’ οὐκ εὔορκος ὤν .
496 φεῦ δεξιὰ χείρ , ἧς σὺ πόλλ’ ἐλαμβάνου ,
497 καὶ τῶνδε γονάτων , ὡς μάτην κεχρῴσμεθα
498 κακοῦ πρὸς ἀνδρός , ἐλπίδων δ’ ἡμάρτομεν .
499 ἄγ’ · ὡς φίλῳ γὰρ ὄντι σοι κοινώσομαι
500 — δοκοῦσα μὲν τί πρός γε σοῦ πράξειν καλῶς ;
501 ὅμως δ’ · ἐρωτηθεὶς γὰρ αἰσχίων φανῇ —
502 νῦν ποῖ τράπωμαι ; πότερα πρὸς πατρὸς δόμους ,
503 οὓς σοὶ προδοῦσα καὶ πάτραν ἀφικόμην ;
504 ἢ πρὸς ταλαίνας Πελιάδας ; καλῶς γ’ ἂν οὖν
505 δέξαιντό μ’ οἴκοις ὧν πατέρα κατέκτανον .
506 ἔχει γὰρ οὕτω · τοῖς μὲν οἴκοθεν φίλοις
507 ἐχθρὰ καθέστηχ’ , οὓς δέ μ’ οὐκ ἐχρῆν κακῶς
508 δρᾶν , σοὶ χάριν φέρουσα πολεμίους ἔχω .
509 τοιγάρ με πολλαῖς μακαρίαν Ἑλληνίδων
510 ἔθηκας ἀντὶ τῶνδε · θαυμαστὸν δέ σε
511 ἔχω πόσιν καὶ πιστὸν ἡ τάλαιν’ ἐγώ ,
512 εἰ φεύξομαί γε γαῖαν ἐκβεβλημένη ,
513 φίλων ἔρημος , σὺν τέκνοις μόνη μόνοις —
514 καλόν γ’ ὄνειδος τῷ νεωστὶ νυμφίῳ ,
515 πτωχοὺς ἀλᾶσθαι παῖδας ἥ τ’ ἔσῳσά σε .
516 ὦ Ζεῦ , τί δὴ χρυσοῦ μὲν ὃς κίβδηλος ᾖ
517 τεκμήρι’ ἀνθρώποισιν ὤπασας σαφῆ ,
518 ἀνδρῶν δ’ ὅτῳ χρὴ τὸν κακὸν διειδέναι ,
519 οὐδεὶς χαρακτὴρ ἐμπέφυκε σώματι ;