Μήδεια
665 χαῖρε καὶ σύ , παῖ σοφοῦ Πανδίονος ,
666 Αἰγεῦ . πόθεν γῆς τῆσδ’ ἐπιστρωφᾷ πέδον ;
Αἰγεύς
667 Φοίβου παλαιὸν ἐκλιπὼν χρηστήριον .
Μήδεια
668 τί δ’ ὀμφαλὸν γῆς θεσπιῳδὸν ἐστάλης ;
Αἰγεύς
669 παίδων ἐρευνῶν σπέρμ’ ὅπως γένοιτό μοι .
Μήδεια
670 πρὸς θεῶν ἄπαις γὰρ δεῦρ’ ἀεὶ τείνεις βίον ;
Αἰγεύς
671 ἄπαιδές ἐσμεν δαίμονός τινος τύχῃ .
Μήδεια
672 δάμαρτος οὔσης , λέχους ἄπειρος ὤν ;
Αἰγεύς
673 οὐκ ἐσμὲν εὐνῆς ἄζυγες γαμηλίου .
Μήδεια
674 τί δῆτα Φοῖβος εἶπέ σοι παίδων πέρι ;
Αἰγεύς
675 σοφώτερ’ κατ’ ἄνδρα συμβαλεῖν ἔπη .
Μήδεια
676 θέμις μὲν ἡμᾶς χρησμὸν εἰδέναι θεοῦ ;
Αἰγεύς
677 μάλιστ’ , ἐπεί τοι καὶ σοφῆς δεῖται φρενός .
Μήδεια
678 τί δῆτ’ ἔχρησε ; λέξον , εἰ θέμις κλύειν .
Αἰγεύς
679 ἀσκοῦ με τὸν προύχοντα μὴ λῦσαι πόδα
Μήδεια
680 πρὶν ἂν τί δράσῃς τίν’ ἐξίκῃ χθόνα ;
Αἰγεύς
681 πρὶν ἂν πατρῴαν αὖθις ἑστίαν μόλω .
Μήδεια
682 σὺ δ’ ὡς τί χρῄζων τήνδε ναυστολεῖς χθόνα ;
Αἰγεύς
683 Πιτθεύς τις ἔστι , γῆς ἄναξ ʹροζηνίας . . . .
Μήδεια
684 παῖς , ὡς λέγουσι , Πέλοπος , εὐσεβέστατος .
Αἰγεύς
685 τούτῳ θεοῦ μάντευμα κοινῶσαι θέλω .
Μήδεια
686 σοφὸς γὰρ ἁνὴρ καὶ τρίβων τὰ τοιάδε .