Μήδεια
1396 οὔπω θρηνεῖς · μένε καὶ γῆρας .
Ἰάσων
1397 τέκνα φίλτατα .
Μήδεια
μητρί γε , σοὶ δ’ οὔ .
Ἰάσων
1398 κἄπειτ’ ἔκανες ;
Μήδεια
σέ γε πημαίνουσ’ .
Ἰάσων
1399 ὤμοι , φιλίου χρῄζω στόματος
1400 παίδων τάλας προσπτύξασθαι .
Μήδεια
1401 νῦν σφε προσαυδᾷς , νῦν ἀσπάζῃ ,
1402 τότ’ ἀπωσάμενος .
Ἰάσων
δός μοι πρὸς θεῶν
1403 μαλακοῦ χρωτὸς ψαῦσαι τέκνων .
Μήδεια
1404 οὐκ ἔστι · μάτην ἔπος ἔρριπται .
Ἰάσων
1405 Ζεῦ , τάδ’ ἀκούεις ὡς ἀπελαυνόμεθ’ ,
1406 οἷά τε πάσχομεν ἐκ τῆς μυσαρᾶς
1407 καὶ παιδοφόνου τῆσδε λεαίνης ;
1408 ἀλλ’ ὁπόσον γοῦν πάρα καὶ δύναμαι
1409 τάδε καὶ θρηνῶ κἀπιθεάζω ,
1410 μαρτυρόμενος δαίμονας ὥς μοι
1411 τέκνα κτείνασ’ ἀποκωλύεις
1412 ψαῦσαί τε χεροῖν θάψαι τε νεκρούς ,
1413 οὓς μήποτ’ ἐγὼ φύσας ὄφελον
1414 πρὸς σοῦ φθιμένους ἐπιδέσθαι .
Χορός
1415 πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπῳ ,
1416 πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί ·
1417 καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη ,
1418 τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός .
1419 τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα .