Ἰάσων
1373 ἴσασι δῆτα σήν γ’ ἀπόπτυστον φρένα .
Μήδεια
1374 στύγει · πικρὰν δὲ βάξιν ἐχθαίρω σέθεν .
Ἰάσων
1375 καὶ μὴν ἐγὼ σήν · ῥᾴδιον δ’ ἀπαλλαγαί .
Μήδεια
1376 πῶς οὖν ; τί δράσω ; κάρτα γὰρ κἀγὼ θέλω .
Ἰάσων
1377 θάψαι νεκρούς μοι τούσδε καὶ κλαῦσαι πάρες .
Μήδεια
1378 οὐ δῆτ’ , ἐπεί σφας τῇδ’ ἐγὼ θάψω χερί ,
1379 φέρουσ’ ἐς Ἥρας τέμενος Ἀκραίας θεοῦ ,
1380 ὡς μή τις αὐτοὺς πολεμίων καθυβρίσῃ ,
1381 τύμβους ἀνασπῶν · γῇ δὲ τῇδε Σισύφου
1382 σεμνὴν ἑορτὴν καὶ τέλη προσάψομεν
1383 τὸ λοιπὸν ἀντὶ τοῦδε δυσσεβοῦς φόνου .
1384 αὐτὴ δὲ γαῖαν εἶμι τὴν Ἐρεχθέως ,
1385 Αἰγεῖ συνοικήσουσα τῷ Πανδίονος .
1386 σὺ δ’ , ὥσπερ εἰκός , κατθανῇ κακὸς κακῶς ,
1387 Ἀργοῦς κάρα σὸν λειψάνῳ πεπληγμένος ,
1388 πικρὰς τελευτὰς τῶν ἐμῶν γάμων ἰδών .
Ἰάσων
1389 ἀλλά σ’ Ἐρινὺς ὀλέσειε τέκνων
1390 φονία τε Δίκη .
Μήδεια
1391 τίς δὲ κλύει σοῦ θεὸς δαίμων ,
1392 τοῦ ψευδόρκου καὶ ξειναπάτου ;
Ἰάσων
1393 φεῦ φεῦ , μυσαρὰ καὶ παιδολέτορ .
Μήδεια
1394 στεῖχε πρὸς οἴκους καὶ θάπτ’ ἄλοχον .
Ἰάσων
1395 στείχω , δισσῶν γ’ ἄμορος τέκνων .