Ὀρέστης
422 ἕκτον τόδ’ ἦμαρ · ἔτι πυρὰ θερμὴ τάφου .
Μενέλαος
423 ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ αἷμα μητέρος θεαί .
Ὀρέστης
424 οὐ σοφός , ἀληθὴς δ’ ἐς φίλους { ἔφυν φίλος . }
Μενέλαος
425 πατρὸς δὲ δή τι σ’ ὠφελεῖ τιμωρία ;
Ὀρέστης
426 οὔπω · τὸ μέλλον δ’ ἴσον ἀπραξίᾳ λέγω .
Μενέλαος
427 τὰ πρὸς πόλιν δὲ πῶς ἔχεις δράσας τάδε ;
Ὀρέστης
428 μισούμεθ’ οὕτως ὥστε μὴ προσεννέπειν .
Μενέλαος
429 οὐδ’ ἥγνισαι σὸν αἷμα κατὰ νόμον χεροῖν ;
Ὀρέστης
430 ἐκκλῄομαι γὰρ δωμάτων ὅποι μόλω .
Μενέλαος
431 τίνες πολιτῶν ἐξαμιλλῶνταί σε γῆς ;
Ὀρέστης
432 Οἴαξ , τὸ Τροίας μῖσος ἀναφέρων πατρί .
Μενέλαος
433 συνῆκα · Παλαμήδους σε τιμωρεῖ φόνου .
Ὀρέστης
434 οὗ γ’ οὐ μετῆν μοι · διὰ τριῶν δ’ ἀπόλλυμαι .
Μενέλαος
435 τίς δ’ ἄλλος ; που τῶν ἀπ’ Αἰγίσθου φίλων ;
Ὀρέστης
436 οὗτοί μ’ ὑβρίζουσ’ , ὧν πόλις τὰ νῦν κλύει .
Μενέλαος
437 Ἀγαμέμνονος δὲ σκῆπτρ’ ἐᾷ σ’ ἔχειν πόλις ;
Ὀρέστης
438 πῶς , οἵτινες ζῆν οὐκ ἐῶσ’ ἡμᾶς ἔτι ;
Μενέλαος
439 τί δρῶντες τι καὶ σαφὲς ἔχεις εἰπεῖν ἐμοί ;
Ὀρέστης
440 ψῆφος καθ’ ἡμῶν οἴσεται τῇδ’ ἡμέρᾳ .
Μενέλαος
441 φεύγειν πόλιν τήνδ’ ; θανεῖν μὴ θανεῖν ;
Ὀρέστης
442 θανεῖν ὑπ’ ἀστῶν λευσίμῳ πετρώματι .