Ὀρέστης
544 ὦ γέρον , ἐγώ τοι πρὸς σὲ δειμαίνω λέγειν ,
545 ὅπου σὲ μέλλω σήν τε λυπήσειν φρένα .
546 ἐγᾦδ’ , ἀνόσιός εἰμι μητέρα κτανών ,
547 ὅσιος δέ γ’ ἕτερον ὄνομα , τιμωρῶν πατρί .
548 ἀπελθέτω δὴ τοῖς λόγοισιν ἐκποδὼν
549 τὸ γῆρας ἡμῖν τὸ σόν , ὅ μ’ ἐκπλήσσει λόγου ,
550 καὶ καθ’ ὁδὸν εἶμι · νῦν δὲ σὴν ταρβῶ τρίχα .
551 τί χρῆν με δρᾶσαι ; δύο γὰρ ἀντίθες δυοῖν ·
552 πατὴρ μὲν ἐφύτευσέν με , σὴ δ’ ἔτικτε παῖς ,
553 τὸ σπέρμ’ ἄρουρα παραλαβοῦσ’ ἄλλου πάρα ·
554 ἄνευ δὲ πατρὸς τέκνον οὐκ εἴη ποτ’ ἄν .
555 ἐλογισάμην οὖν τῷ γένους ἀρχηγέτῃ
556 μᾶλλόν με φῦναι τῆς ὑποστάσης τροφάς .
557 ἡ σὴ δὲ θυγάτηρ — μητέρ’ αἰδοῦμαι λέγειν —
558 ἰδίοισιν ὑμεναίοισι κοὐχὶ σώφροσιν
559 ἐς ἀνδρὸς ᾔει λέκτρ’ · ἐμαυτόν , ἢν λέγω
560 κακῶς ἐκείνην , ἐξερῶ · λέξω δ’ ὅμως .
561 Αἴγισθος ἦν ὁ κρυπτὸς ἐν δόμοις πόσις .
562 τοῦτον κατέκτειν’ , ἐπὶ δ’ ἔθυσα μητέρα ,
563 ἀνόσια μὲν δρῶν , ἀλλὰ τιμωρῶν πατρί .
564 ἐφ’ οἷς δ’ ἀπειλεῖς ὡς πετρωθῆναί με χρή ,
565 ἄκουσον ὡς ἅπασαν Ἑλλάδ’ ὠφελῶ .
566 εἰ γὰρ γυναῖκες ἐς τόδ’ ἥξουσιν θράσους ,
567 ἄνδρας φονεύειν , καταφυγὰς ποιούμεναι
568 ἐς τέκνα , μαστοῖς τὸν ἔλεον θηρώμεναι ,
569 παρ’ οὐδὲν αὐταῖς ἦν ἂν ὀλλύναι πόσεις
570 ἐπίκλημ’ ἐχούσαις ὅ τι τύχοι . δράσας δ’ ἐγὼ
571 δείν’ , ὡς σὺ κομπεῖς , τόνδ’ ἔπαυσα τὸν νόμον .
572 μισῶν δὲ μητέρ’ ἐνδίκως ἀπώλεσα ,
573 ἥτις μεθ’ ὅπλων ἄνδρ’ ἀπόντ’ ἐκ δωμάτων
574 πάσης ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάτην
575 προύδωκε κοὐκ ἔσῳσ’ ἀκήρατον λέχος ·
576 ἐπεὶ δ’ ἁμαρτοῦσ’ ᾔσθετ’ , οὐχ αὑτῇ δίκην
577 ἐπέθηκεν , ἀλλ’ , ὡς μὴ δίκην δοίη πόσει ,
578 ἐζημίωσε πατέρα κἀπέκτειν’ ἐμόν .
579 πρὸς θεῶν — ἐν οὐ καλῷ μὲν ἐμνήσθην θεῶν ,
580 φόνον δικάζων · εἰ δὲ δὴ τὰ μητέρος
581 σιγῶν ἐπῄνουν , τί μ’ ἂν ἔδρασ’ ὁ κατθανών ;
582 οὐκ ἄν με μισῶν ἀνεχόρευ’ Ἐρινύσιν ;
583 ἢ μητρὶ μὲν πάρεισι σύμμαχοι θεαί ,
584 τῷ δ’ οὐ πάρεισι , μᾶλλον ἠδικημένῳ ;
585 σύ τοι φυτεύσας θυγατέρ’ , ὦ γέρον , κακὴν
586 ἀπώλεσάς με · διὰ τὸ γὰρ κείνης θράσος
587 πατρὸς στερηθεὶς ἐγενόμην μητροκτόνος .
588 ὁρᾷς , Ὀδυσσέως ἄλοχον οὐ κατέκτανε
589 Τηλέμαχος · οὐ γὰρ ἐπεγάμει πόσει πόσιν ,
590 μένει δ’ ἐν οἴκοις ὑγιὲς εὐνατήριον .
591 ὁρᾷς δ’ Ἀπόλλων’ , ὃς μεσομφάλους ἕδρας
592 ναίων βροτοῖσι στόμα νέμει σαφέστατον ,
593 ᾧ πειθόμεσθα πάνθ’ ὅσ’ ἂν κεῖνος λέγῃ ·
594 τούτῳ πιθόμενος τὴν τεκοῦσαν ἔκτανον .
595 ἐκεῖνον ἡγεῖσθ’ ἀνόσιον καὶ κτείνετε ·
596 ἐκεῖνος ἥμαρτ’ , οὐκ ἐγώ . τί χρῆν με δρᾶν ;
597 ἢ οὐκ ἀξιόχρεως ὁ θεὸς ἀναφέροντί μοι
598 μίασμα λῦσαι ; ποῖ τις οὖν ἔτ’ ἂν φύγοι ,
599 εἰ μὴ ὁ κελεύσας ῥύσεταί με μὴ θανεῖν ;
600 ἀλλ’ ὡς μὲν οὐκ εὖ μὴ λέγ’ εἴργασται τάδε ,
601 ἡμῖν δὲ τοῖς δράσασιν οὐκ εὐδαιμόνως .
602 γάμοι δ’ ὅσοις μὲν εὖ καθεστᾶσιν βροτῶν ,
603 μακάριος αἰών · οἷς δὲ μὴ πίπτουσιν εὖ ,
604 τά τ’ ἔνδον εἰσὶ τά τε θύραζε δυστυχεῖς .