Ἰοκάστη
379 κακῶς θεῶν τις Οἰδίπου φθείρει γένος ·
380 οὕτω γὰρ ἤρξατ’ , ἄνομα μὲν τεκεῖν ἐμέ ,
381 κακῶς δὲ γῆμαι πατέρα σὸν φῦναί τε σέ .
382 ἀτὰρ τί ταῦτα ; δεῖ φέρειν τὰ τῶν θεῶν .
383 ὅπως δ’ ἔρωμαι , μή τι σὴν δάκω φρένα ,
384 δέδοιχ’ , ἃ χρῄζω · διὰ πόθου δ’ ἐλήλυθα .
Πολυνείκης
385 ἀλλ’ ἐξερώτα , μηδὲν ἐνδεὲς λίπῃς ·
386 ἃ γὰρ σὺ βούλῃ , ταὔτ’ ἐμοί , μῆτερ , φίλα .
Ἰοκάστη
387 καὶ δή σ’ ἐρωτῶ πρῶτον ὧν χρῄζω τυχεῖν ,
388 τί τὸ στέρεσθαι πατρίδος ; ἦ κακὸν μέγα ;
Πολυνείκης
389 μέγιστον · ἔργῳ δ’ ἐστὶ μεῖζον ἢ λόγῳ .
Ἰοκάστη
390 τίς ὁ τρόπος αὐτοῦ ; τί φυγάσιν τὸ δυσχερές ;
Πολυνείκης
391 ἓν μὲν μέγιστον , οὐκ ἔχει παρρησίαν .
Ἰοκάστη
392 δούλου τόδ’ εἶπας , μὴ λέγειν ἅ τις φρονεῖ .
Πολυνείκης
393 τὰς τῶν κρατούντων ἀμαθίας φέρειν χρεών .
Ἰοκάστη
394 καὶ τοῦτο λυπρόν , συνασοφεῖν τοῖς μὴ σοφοῖς .
Πολυνείκης
395 ἀλλ’ ἐς τὸ κέρδος παρὰ φύσιν δουλευτέον .
Ἰοκάστη
396 αἱ δ’ ἐλπίδες βόσκουσι φυγάδας , ὡς λόγος .
Πολυνείκης
397 καλοῖς βλέπουσαί γ’ ὄμμασιν , μέλλουσι δέ .
Ἰοκάστη
398 οὐδ’ ὁ χρόνος αὐτὰς διεσάφησ’ οὔσας κενάς ;