Ἐτεοκλῆς
499 εἰ πᾶσι ταὐτὸν καλὸν ἔφυ σοφόν θ’ ἅμα ,
500 οὐκ ἦν ἂν ἀμφίλεκτος ἀνθρώποις ἔρις ·
501 νῦν δ’ οὔθ’ ὅμοιον οὐδὲν οὔτ’ ἴσον βροτοῖς ,
502 πλὴν ὀνόμασαι · τὸ δ’ ἔργον οὐκ ἔστιν τόδε .
503 ἐγὼ γὰρ οὐδέν , μῆτερ , ἀποκρύψας ἐρῶ ·
504 ἄστρων ἂν ἔλθοιμ’ ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
505 καὶ γῆς ἔνερθεν , δυνατὸς ὢν δρᾶσαι τάδε ,
506 τὴν θεῶν μεγίστην ὥστ’ ἔχειν Τυραννίδα .
507 τοῦτ’ οὖν τὸ χρηστόν , μῆτερ , οὐχὶ βούλομαι
508 ἄλλῳ παρεῖναι μᾶλλον σῴζειν ἐμοί ·
509 ἀνανδρία γάρ , τὸ πλέον ὅστις ἀπολέσας
510 τοὔλασσον ἔλαβε . πρὸς δὲ τοῖσδ’ αἰσχύνομαι ,
511 ἐλθόντα σὺν ὅπλοις τόνδε καὶ πορθοῦντα γῆν
512 τυχεῖν χρῄζει · ταῖς γὰρ ἂν Θήβαις τόδε
513 γένοιτ’ ὄνειδος , εἰ Μυκηναίου δορὸς
514 φόβῳ παρείην σκῆπτρα τἀμὰ τῷδ’ ἔχειν .
515 χρῆν δ’ αὐτὸν οὐχ ὅπλοισι τὰς διαλλαγάς ,
516 μῆτερ , ποιεῖσθαι · πᾶν γὰρ ἐξαιρεῖ λόγος
517 καὶ σίδηρος πολεμίων δράσειεν ἄν .
518 ἀλλ’ , εἰ μὲν ἄλλως τήνδε γῆν οἰκεῖν θέλει ,
519 ἔξεστ’ · ἐκεῖνο δ’ οὐχ ἑκὼν μεθήσομαι .
520 ἄρχειν παρόν μοι , τῷδε δουλεύσω ποτέ ;
521 πρὸς ταῦτ’ ἴτω μὲν πῦρ , ἴτω δὲ φάσγανα ,
522 ζεύγνυσθε δ’ ἵππους , πεδία πίμπλαθ’ ἁρμάτων ,
523 ὡς οὐ παρήσω τῷδ’ ἐμὴν τυραννίδα .
524 εἴπερ γὰρ ἀδικεῖν χρή , τυραννίδος πέρι
525 κάλλιστον ἀδικεῖν , τἄλλα δ’ εὐσεβεῖν χρεών .