Θησεύς
93 μητέρα γεραιὰν βωμίαν ἐφημένην
94 ξένους θ’ ὁμοῦ γυναῖκας , οὐχ ἕνα ῥυθμὸν
95 κακῶν ἐχούσας · ἔκ τε γὰρ γερασμίων
96 ὄσσων ἐλαύνουσ’ οἰκτρὸν ἐς γαῖαν δάκρυ ,
97 κουραί τε καὶ πεπλώματ’ οὐ θεωρικά .
98 τί ταῦτα , μῆτερ ; σὸν τὸ μηνύειν ἐμοί ,
99 ἡμῶν δ’ ἀκούειν · προσδοκῶ τι γὰρ νέον .
Αἴθρα
100 ὦ παῖ , γυναῖκες αἵδε μητέρες τέκνων
101 τῶν κατθανόντων ἀμφὶ Καδμείας πύλας
102 ἑπτὰ στρατηγῶν · ἱκεσίοις δὲ σὺν κλάδοις
103 φρουροῦσί μ’ , ὡς δέδορκας , ἐν κύκλῳ , τέκνον .
Θησεύς
104 τίς δ’ ὁ στενάζων οἰκτρὸν ἐν πύλαις ὅδε ;
Αἴθρα
105 Ἄδραστος , ὡς λέγουσιν , Ἀργείων ἄναξ .
Θησεύς
106 οἱ δ’ ἀμφὶ τόνδε παῖδες ; ἦ τούτων τέκνα ;
Αἴθρα
107 οὔκ , ἀλλὰ νεκρῶν τῶν ὀλωλότων κόροι .
Θησεύς
108 τί γὰρ πρὸς ἡμᾶς ἦλθον ἱκεσίᾳ χερί ;
Αἴθρα
109 οἶδ’ · ἀλλὰ τῶνδε μῦθος οὑντεῦθεν , τέκνον .
Θησεύς
110 σὲ τὸν κατήρη χλανιδίοις ἀνιστορῶ .
111 λέγ’ ἐκκαλύψας κρᾶτα καὶ πάρες γόον ·
112 πέρας γὰρ οὐδὲν μὴ διὰ γλώσσης ἰόν .
Ἄδραστος
113 ὦ καλλίνικε γῆς Ἀθηναίων ἄναξ ,
114 Θησεῦ , σὸς ἱκέτης καὶ πόλεως ἥκω σέθεν .
Θησεύς
115 τί χρῆμα θηρῶν καὶ τίνος χρείαν ἔχων ;
Ἄδραστος
116 οἶσθ’ ἣν στρατείαν ἐστράτευσ’ ὀλεθρίαν .
Θησεύς
117 οὐ γάρ τι σιγῇ διεπέρασας Ἑλλάδα .
Ἄδραστος
118 ἐνταῦθ’ ἀπώλεσ’ ἄνδρας Ἀργείων ἄκρους .
Θησεύς
119 τοιαῦθ’ ὁ τλήμων πόλεμος ἐξεργάζεται .
Ἄδραστος
120 τούτους θανόντας ἦλθον ἐξαιτῶν πόλιν .
Θησεύς
121 κήρυξιν Ἑρμοῦ πίσυνος , ὡς θάψῃς νεκρούς ;
Ἄδραστος
122 κἄπειτά γ’ οἱ κτανόντες οὐκ ἐῶσί με .
Θησεύς
123 τί γὰρ λέγουσιν , ὅσια χρῄζοντος σέθεν ;
Ἄδραστος
124 τί δ’ ; εὐτυχοῦντες οὐκ ἐπίστανται φέρειν .
Θησεύς
125 ξύμβουλον οὖν μ’ ἐπῆλθες ; ἢ τίνος χάριν ;
Ἄδραστος
126 κομίσαι σε , Θησεῦ , παῖδας Ἀργείων θέλων .
Θησεύς
127 τὸ δ’ Ἄργος ἡμῖν ποῦ ’στιν ; ἢ κόμποι μάτην ;
Ἄδραστος
128 σφαλέντες οἰχόμεσθα . πρὸς σὲ δ’ ἥκομεν .
Θησεύς
129 ἰδίᾳ δοκῆσάν σοι τόδ’ ἢ πάσῃ πόλει ;
Ἄδραστος
130 πάντες { σ’ } ἱκνοῦνται Δαναΐδαι θάψαι νεκρούς .
Θησεύς
131 ἐκ τοῦ δ’ ἐλαύνεις ἑπτὰ πρὸς Θήβας λόχους ;
Ἄδραστος
132 δισσοῖσι γαμβροῖς τήνδε πορσύνων χάριν .
Θησεύς
133 τῷ δ’ ἐξέδωκας παῖδας Ἀργείων σέθεν ;
Ἄδραστος
134 οὐκ ἐγγενῆ συνῆψα κηδείαν δόμοις .
Θησεύς
135 ἀλλὰ ξένοις ἔδωκας Ἀργείας κόρας ;
Ἄδραστος
136 Τυδεῖ { γε } Πολυνείκει τε τῷ Θηβαιγενεῖ .
Θησεύς
137 τίν’ εἰς ἔρωτα τῆσδε κηδείας μολών ;
Ἄδραστος
138 Φοίβου μ’ ὑπῆλθε δυστόπαστ’ αἰνίγματα .
Θησεύς
139 τί δ’ εἶπ’ Ἀπόλλων παρθένοις κραίνων γάμον ;
Ἄδραστος
140 κάπρῳ με δοῦναι καὶ λέοντι παῖδ’ ἐμώ .
Θησεύς
141 σὺ δ’ ἐξελίσσεις πῶς θεοῦ θεσπίσματα ;
Ἄδραστος
142 ἐλθόντε φυγάδε νυκτὸς εἰς ἐμὰς πύλας —
Θησεύς
143 τίς καὶ τίς ; εἰπέ · δύο γὰρ ἐξαυδᾷς ἅμα .
Ἄδραστος
144 Τυδεὺς μάχην ξυνῆψε Πολυνείκης θ’ ἅμα .
Θησεύς
145 ἦ τοῖσδ’ ἔδωκας θηρσὶν ὣς κόρας σέθεν ;
Ἄδραστος
146 μάχην γε δισσοῖν κνωδάλοιν ἀπεικάσας .
Θησεύς
147 ἦλθον δὲ δὴ πῶς πατρίδος ἐκλιπόνθ’ ὅρους ;
Ἄδραστος
148 Τυδεὺς μὲν αἷμα συγγενὲς φεύγων χθονός .
Θησεύς
149 ὁ δ’ Οἰδίπου { τί } , τίνι τρόπῳ Θήβας λιπών ;
Ἄδραστος
150 ἀραῖς πατρῴαις , μὴ κασίγνητον κτάνοι .
Θησεύς
151 σοφήν γ’ ἔλεξας τήνδ’ ἑκούσιον φυγήν .
Ἄδραστος
152 ἀλλ’ οἱ μένοντες τοὺς ἀπόντας ἠδίκουν .
Θησεύς
153 οὔ πού σφ’ ἀδελφὸς χρημάτων νοσφίζεται ;
Ἄδραστος
154 ταύτῃ δικάζων ἦλθον · εἶτ’ ἀπωλόμην .
Θησεύς
155 μάντεις δ’ ἐπῆλθες ἐμπύρων τ’ εἶδες φλόγα ;
Ἄδραστος
156 οἴμοι ; διώκεις μ’ ᾗ μάλιστ’ ἐγὼ ’σφάλην .
Θησεύς
157 οὐκ ἦλθες , ὡς ἔοικεν , εὐνοίᾳ θεῶν .
Ἄδραστος
158 τὸ δὲ πλέον , ἦλθον Ἀμφιάρεώ γε πρὸς βίαν .
Θησεύς
159 οὕτω τὸ θεῖον ῥᾳδίως ἀπεστράφης ;
Ἄδραστος
160 νέων γὰρ ἀνδρῶν θόρυβος ἐξέπλησσέ με .
Θησεύς
161 εὐψυχίαν ἔσπευσας ἀντ’ εὐβουλίας .
Ἄδραστος
162 ὃ δή γε πολλοὺς ὤλεσε στρατηλάτας .
163 ἀλλ’ , ὦ καθ’ Ἑλλάδ’ ἀλκιμώτατον κάρα ,
164 ἄναξ Ἀθηνῶν , ἐν μὲν αἰσχύναις ἔχω
165 πίτνων πρὸς οὖδας γόνυ σὸν ἀμπίσχειν χερί ,
166 πολιὸς ἀνὴρ τύραννος εὐδαίμων πάρος ·
167 ὅμως δ’ ἀνάγκη συμφοραῖς εἴκειν ἐμαῖς .
168 σῶσον νεκρούς μοι , τἀμά τ’ οἰκτίρας κακὰ
169 καὶ τῶν θανόντων τάσδε μητέρας τέκνων ,
170 αἷς γῆρας ἥκει πολιὸν εἰς ἀπαιδίαν ,
171 ἐλθεῖν δ’ ἔτλησαν δεῦρο καὶ ξένον πόδα
172 θεῖναι μόλις γεραιὰ κινοῦσαι μέλη ,
173 πρεσβεύματ’ οὐ Δήμητρος ἐς μυστήρια ,
174 ἀλλ’ ὡς νεκροὺς θάψωσιν , ἃς αὐτὰς ἐχρῆν
175 κείνων ταφείσας χερσὶν ὡραίων τυχεῖν .
176 σοφὸν δὲ πενίαν τ’ εἰσορᾶν τὸν ὄλβιον ,
177 πένητά τ’ εἰς τοὺς πλουσίους ἀποβλέπειν
178 ζηλοῦνθ’ , ἵν’ αὐτὸν χρημάτων ἔρως ἔχῃ ,