Χορός
236 καὶ μὴν ὅδ’ ἀκτὰς ἐκλιπὼν θαλασσίους
237 βουφορβὸς ἥκει σημανῶν τί σοι νέον .
Βουκόλος
238 Ἀγαμέμνονός τε καὶ Κλυταιμήστρας τέκνον ,
239 ἄκουε καινῶν ἐξ ἐμοῦ κηρυγμάτων .
Ἰφιγένεια
240 τί δ’ ἔστι τοῦ παρόντος ἐκπλῆσσον λόγου ;
Βουκόλος
241 ἥκουσιν ἐς γῆν , κυανέαν Συμπληγάδα
242 πλάτῃ φυγόντες , δίπτυχοι νεανίαι ,
243 θεᾷ φίλον πρόσφαγμα καὶ θυτήριον
244 Ἀρτέμιδι . χέρνιβας δὲ καὶ κατάργματα
245 οὐκ ἂν φθάνοις ἂν εὐτρεπῆ ποιουμένη .
Ἰφιγένεια
246 ποδαποί ; τίνος γῆς σχῆμ’ ἔχουσιν οἱ ξένοι ;
Βουκόλος
247 Ἕλληνες · ἓν τοῦτ’ οἶδα κοὐ περαιτέρω .
Ἰφιγένεια
248 οὐδ’ ὄνομ’ ἀκούσας οἶσθα τῶν ξένων φράσαι ;
Βουκόλος
249 Πυλάδης ἐκλῄζεθ’ ἅτερος πρὸς θατέρου .
Ἰφιγένεια
250 τοῦ ξυζύγου δὲ τοῦ ξένου τί τοὔνομ’ ἦν ;
Βουκόλος
251 οὐδεὶς τόδ’ οἶδεν · οὐ γὰρ εἰσηκούσαμεν .
Ἰφιγένεια
252 πῶς δ’ εἴδετ’ αὐτοὺς κἀντυχόντες εἵλετε ;
Βουκόλος
253 ἄκραις ἐπὶ ῥηγμῖσιν ἀξένου πόρου
Ἰφιγένεια
254 καὶ τίς θαλάσσης βουκόλοις κοινωνία ;
Βουκόλος
255 βοῦς ἤλθομεν νίψοντες ἐναλίᾳ δρόσῳ .
Ἰφιγένεια
256 ἐκεῖσε δὴ ’πάνελθε , πῶς νιν εἵλετε
257 τρόπῳ θ’ ὁποίῳ · τοῦτο γὰρ μαθεῖν θέλω .
258 χρόνιοι γὰρ ἥκουσ’ · οὐδέ πω βωμὸς θεᾶς
259 Ἑλληνικαῖσιν ἐξεφοινίχθη ῥοαῖς .