Ἰφιγένεια
759 ἀλλ’ οἶσθ’ ὃ δράσω ; πολλὰ γὰρ πολλῶν κυρεῖ ·
760 τἀνόντα κἀγγεγραμμέν’ ἐν δέλτου πτυχαῖς
761 λόγῳ φράσω σοι πάντ’ ἀναγγεῖλαι φίλοις .
762 ἐν ἀσφαλεῖ γάρ · ἢν μὲν ἐκσῴσῃς γραφήν ,
763 αὐτὴν φράσει σιγῶσα τἀγγεγραμμένα ·
764 ἢν δ’ ἐν θαλάσσῃ γράμματ’ ἀφανισθῇ τάδε ,
765 τὸ σῶμα σῴσας τοὺς λόγους σῴσεις ἐμοί .
Πυλάδης
766 καλῶς ἔλεξας τῶν θεῶν ἐμοῦ θ’ ὕπερ .
767 σήμαινε δ’ ᾧ χρὴ τάσδ’ ἐπιστολὰς φέρειν
768 πρὸς Ἄργος ὅ τι τε χρὴ κλύοντα σοῦ λέγειν .
Ἰφιγένεια
769 ἄγγελλ’ Ὀρέστῃ , παιδὶ τῷ Ἀγαμέμνονος ·
770 Ἡ ’ν Αὐλίδι σφαγεῖσ’ ἐπιστέλλει τάδε
771 ζῶσ’ Ἰφιγένεια , τοῖς ἐκεῖ δ’ οὐ ζῶσ’ ἔτι —
Ὀρέστης
772 ποῦ δ’ ἔστ’ ἐκείνη ; κατθανοῦσ’ ἥκει πάλιν ;
Ἰφιγένεια
773 ἥδ’ ἣν ὁρᾷς σύ · μὴ λόγοις ἔκπλησσέ με .
774 Κόμισαί μ’ ἐς Ἄργος , ὦ σύναιμε , πρὶν θανεῖν ,
775 ἐκ βαρβάρου γῆς καὶ μετάστησον θεᾶς
776 σφαγίων , ἐφ’ οἷσι ξενοφόνους τιμὰς ἔχω .
Ὀρέστης
777 Πυλάδη , τί λέξω ; ποῦ ποτ’ ὄνθ’ ηὑρήμεθα ;