Ἰφιγένεια
1027 εἴσ’ ἔνδον ἱεροὶ φύλακες , οὓς οὐ λήσομεν .
Ὀρέστης
1028 οἴμοι , διεφθάρμεσθα · πῶς σωθεῖμεν ἄν ;
Ἰφιγένεια
1029 ἔχειν δοκῶ μοι καινὸν ἐξεύρημά τι .
Ὀρέστης
1030 ποῖόν τι ; δόξης μετάδος , ὡς κἀγὼ μάθω .
Ἰφιγένεια
1031 ταῖς σαῖς ἀνίαις χρήσομαι σοφίσμασι .
Ὀρέστης
1032 δειναὶ γὰρ αἱ γυναῖκες εὑρίσκειν τέχνας .
Ἰφιγένεια
1033 φονέα σε φήσω μητρὸς ἐξ Ἄργους μολεῖν .
Ὀρέστης
1034 χρῆσαι κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς , εἰ κερδανεῖς .
Ἰφιγένεια
1035 ὡς οὐ θέμις γε λέξομεν θύειν θεᾷ ,
Ὀρέστης
1036 τίν’ αἰτίαν ἔχουσ’ ; ὑποπτεύω τι γάρ .
Ἰφιγένεια
1037 οὐ καθαρὸν ὄντα · τὸ δ’ ὅσιον δώσω φόβῳ .
Ὀρέστης
1038 τί δῆτα μᾶλλον θεᾶς ἄγαλμ’ ἁλίσκεται ;
Ἰφιγένεια
1039 πόντου σε πηγαῖς ἁγνίσαι βουλήσομαι ,
Ὀρέστης
1040 ἔτ’ ἐν δόμοισι βρέτας , ἐφ’ ᾧ πεπλεύκαμεν .
Ἰφιγένεια
1041 κἀκεῖνο νίψαι , σοῦ θιγόντος ὥς , ἐρῶ .
Ὀρέστης
1042 ποῖ δῆτα ; πόντου νοτερὸν εἶπας ἔκβολον ;
Ἰφιγένεια
1043 οὗ ναῦς χαλινοῖς λινοδέτοις ὁρμεῖ σέθεν .
Ὀρέστης
1044 σὺ δ’ ἤ τις ἄλλος ἐν χεροῖν οἴσει βρέτας ;
Ἰφιγένεια
1045 ἐγώ · θιγεῖν γὰρ ὅσιόν ἐστ’ ἐμοὶ μόνῃ .
Ὀρέστης
1046 Πυλάδης δ’ ὅδ’ ἡμῖν ποῦ τετάξεται πόνου ;
Ἰφιγένεια
1047 ταὐτὸν χεροῖν σοὶ λέξεται μίασμ’ ἔχων .
Ὀρέστης
1048 λάθρα δ’ ἄνακτος ἢ εἰδότος δράσεις τάδε ;