4.14 ὃς δ’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα , ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον .
4.15 λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή · Κύριε , δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ , ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ διέρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν .
4.16 Λέγει αὐτῇ · Ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε .
4.17 ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν αὐτῷ · Οὐκ ἔχω ἄνδρα . λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς · Καλῶς εἶπας ὅτι Ἄνδρα οὐκ ἔχω ·
4.18 πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες , καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστιν σου ἀνήρ · τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας .
4.19 λέγει αὐτῷ ἡ γυνή · Κύριε , θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ .
4.20 οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν · καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου προσκυνεῖν δεῖ .
4.21 λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς · Πίστευέ μοι , γύναι , ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί .
4.22 ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε , ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν , ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν ·
4.23 ἀλλὰ ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν , ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσιν τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ , καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν ·
4.24 πνεῦμα ὁ θεός , καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν .