2.27 καὶ ἦλθεν ἐν τῷ πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν · καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ
2.28 καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας καὶ εὐλόγησεν τὸν θεὸν καὶ εἶπεν ·
2.29 Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου , δέσποτα , κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ ·
2.30 ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου
2.31 ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν ,
2.32 φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ .
2.33 καὶ ἦν ʹὁ πατὴρ αὐτοῦʹ καὶ ἡ μήτηρ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ .
2.34 καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπεν πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ · Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον ,
2.35 καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία , ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί .
2.36 Καὶ ἦν Ἅννα προφῆτις , θυγάτηρ Φανουήλ , ἐκ φυλῆς Ἀσήρ ( αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς , ζήσασα ʹμετὰ ἀνδρὸς ἔτηʹ ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς ,
2.37 καὶ αὐτὴ χήρα ἕως ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων , ) ἣ οὐκ ἀφίστατο τοῦ ἱεροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσιν λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν .
2.38 καὶ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ θεῷ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσιν τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν Ἰερουσαλήμ .
2.39 Καὶ ὡς ἐτέλεσαν πάντα τὰ κατὰ τὸν νόμον κυρίου , ἐπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέθ .
2.40 Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανεν καὶ ἐκραταιοῦτο ʹπληρούμενον σοφίᾳʹ , καὶ χάρις θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό .