13.26 καὶ τότε ὄψονται " τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλαις " μετὰ δυνάμεως πολλῆς καὶ δόξης ·
13.27 καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους καὶ " ἐπισυνάξει " τοὺς ἐκλεκτοὺς [ αὐτοῦ ] " ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ’ ἄκρου " γῆς " ἕως ἄκρου οὐρανοῦ . "
13.28 Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν · ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς ἁπαλὸς γένηται καὶ ἐκφύῃ τὰ φύλλα , γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν ·
13.29 οὕτως καὶ ὑμεῖς , ὅταν ἴδητε ταῦτα γινόμενα , γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις .
13.30 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη μέχρις οὗ ταῦτα πάντα γένηται .
13.31 ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται , οἱ δὲ λόγοι μου οὐ παρελεύσονται .
13.32 Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἢ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν , οὐδὲ οἱ ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ οὐδὲ ὁ υἱός , εἰ μὴ ὁ πατήρ .
13.33 βλέπετε ἀγρυπνεῖτε , οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός [ ἐστιν ] ·
13.34 ὡς ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀφεὶς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ καὶ δοὺς τοῖς δούλοις αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν , ἑκάστῳ τὸ ἔργον αὐτοῦ , καὶ τῷ θυρωρῷ ἐνετείλατο ἵνα γρηγορῇ .
13.35 γρηγορεῖτε οὖν , οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἔρχεται , ἢ ὀψὲ ἢ μεσονύκτιον ἢ ἀλεκτοροφωνίας ἢ πρωί ,
13.36 μὴ ἐλθὼν ἐξέφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας ·
13.37 ὃ δὲ ὑμῖν λέγω πᾶσιν λέγω , γρηγορεῖτε .