24.29 Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλίψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων " ἥλιος σκοτισθήσεται , καὶ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς , καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται . "
24.30 καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν οὐρανῷ , καὶ τότε " κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς " καὶ ὄψονται " τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ " μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς ·
24.31 καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ " μετὰ σάλπιγγος μεγάλης , " καὶ " ἐπισυνάξουσιν " τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ " ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ’ ἄκρων οὐρανῶν ἕως [ τῶν ] ἄκρων αὺτῶν . "
24.32 Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν · ὅταν ἤδη κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλὸς καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ , γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος ·
24.33 οὕτως καὶ ὑμεῖς , ὅταν ἴδητε πάντα ταῦτα , γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις .
24.34 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ γενεὰ αὕτη ἕως [ ἂν ] πάντα ταῦτα γένηται .
24.35 οὐρανὸς καὶ γῆ παρελεύσεται , οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν .
24.36 Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ὥρας οὐδεὶς οἶδεν , οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν οὐδὲ υἱός , εἰ μὴ πατὴρ μόνος .
24.37 ὥσπερ γὰρ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε , οὕτως ἔσται παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ·