27.43 " πέποιθεν ἐπὶ " " τὸν θεόν , ῥυσάσθω νῦν εἰ θέλει αὐτόν · " εἶπεν γὰρ ὅτι Θεοῦ εἰμὶ υἱός .
27.44 τὸ δ’ αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συνσταυρωθέντες σὺν αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν .
27.45 Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης .
27.46 περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἐβόησεν Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων " Ἐλωί ἐλωί λεμὰ σαβαχθανεί ; " τοῦτ’ ἔστιν " Θεέ μου θεέ μου , ἵνα τί με ἐγκατέλιπες ; "
27.47 τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλείαν φωνεῖ οὗτος .
27.48 καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον πλήσας τε " ὄξους " καὶ περιθεὶς καλάμῳ " ἐπότιζεν " αὐτόν .
27.49 οἱ δὲ λοιποὶ εἶπαν Ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλείας σώσων αὐτόν . ⟦ἄλλος δὲ λαβὼν λόγχην ἔνυξεν αὐτοῦ τὴν πλευράν , καὶ ἐξῆλθεν ὕδωρ καὶ αἷμα .
27.50 δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα .
27.51 Καὶ ἰδοὺ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη [ ἀπ’ ] ἄνωθεν ἕως κάτω εἰς δύο , καὶ γῆ ἐσείσθη , καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν ,