23 εἰδὼς δ’ ἐγὼ ὅτι τηνικαῦτα ἀφιγμένος οὐδένα καταλήψοιτο οἴκοι τῶν ἐπιτηδείων , ἐκέλευον , συνδειπνεῖν · καὶ ἐλθόντες οἴκαδε ὡς ἐμέ , ἀναβάντες εἰς τὸ ὑπερῷον ἐδειπνοῦμεν . ἐπειδὴ δὲ καλῶς αὐτῷ εἶχεν , ἐκεῖνος μὲν ἀπιὼν ᾤχετο , ἐγὼ δ’ ἐκάθευδον . ὁ δ’ Ἐρατοσθένης , ὦ ἄνδρες , εἰσέρχεται , καὶ ἡ θεράπαινα ἐπεγείρασά με εὐθὺς φράζει ὅτι ἔνδον ἐστί . κἀγὼ εἰπὼν ἐκείνῃ ἐπιμελεῖσθαι τῆς θύρας , καταβὰς σιωπῇ ἐξέρχομαι , καὶ ἀφικνοῦμαι ὡς τὸν καὶ τόν , καὶ τοὺς μὲν ἔνδον κατέλαβον , τοὺς δὲ οὐκ ἐπιδημοῦντας ηὗρον .
24 παραλαβὼν δ’ ὡς οἷόν τε ἦν πλείστους ἐκ τῶν παρόντων ἐβάδιζον . καὶ δᾷδας λαβόντες ἐκ τοῦ ἐγγύτατα καπηλείου εἰσερχόμεθα , ἀνεῳγμένης τῆς θύρας καὶ ὑπὸ τῆς ἀνθρώπου παρεσκευασμένης . ὤσαντες δὲ τὴν θύραν τοῦ δωματίου οἱ μὲν πρῶτοι εἰσιόντες ἔτι εἴδομεν αὐτὸν κατακείμενον παρὰ τῇ γυναικί , οἱ δ’ ὕστερον ἐν τῇ κλίνῃ γυμνὸν ἑστηκότα .
25 ἐγὼ δ’ , ὦ ἄνδρες , πατάξας καταβάλλω αὐτόν , καὶ τὼ χεῖρε περιαγαγὼν εἰς τοὔπισθεν καὶ δήσας ἠρώτων διὰ τί ὑβρίζει εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἐμὴν εἰσιών . κἀκεῖνος ἀδικεῖν μὲν ὡμολόγει , ἠντεβόλει δὲ καὶ ἱκέτευε μὴ ἀποκτεῖναι ἀλλ’ ἀργύριον πράξασθαι . ἐγὼ δ’ εἶπον ὅτι " οὐκ ἐγώ σε ἀποκτενῶ , "
26 " ἀλλ’ ὁ τῆς πόλεως νόμος , ὃν σὺ παραβαίνων περὶ ἐλάττονος τῶν ἡδονῶν ἐποιήσω , καὶ μᾶλλον εἵλου τοιοῦτον ἁμάρτημα ἐξαμαρτάνειν εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ἐμὴν καὶ εἰς τοὺς παῖδας τοὺς ἐμοὺς ἢ τοῖς νόμοις πείθεσθαι καὶ κόσμιος εἶναι . "