1.27.8 ποῦ γὰρ αὐτὸν φύγω ; ἔστω ἐμὲ εἶναι Σαρπηδόνα τὸν τοῦ Διός , ἵνʹ οὕτως γενναίως εἴπω ἀπελθὼν ἢ αὐτὸς ἀριστεῦσαι θέλω ἢ ἄλλῳ παρασχεῖν ἀφορμὴν τοῦ ἀριστεῦσαι · εἰ μὴ δύναμαι κατορθῶσαί τι αὐτός , οὐ φθονήσω ἄλλῳ τοῦ ποιῆσαί τι γενναῖον · ἔστω ταῦτα ὑπὲρ ἡμᾶς , ἐκεῖνο οὐ πίπτει εἰς ἡμᾶς ;
1.27.9 καὶ ποῦ φύγω τὸν θάνατον ; μηνύσατέ μοι τὴν χώραν , μηνύσατε ἀνθρώπους , εἰς οὓς ἀπέλθω , εἰς οὓς οὐ παραβάλλει , μηνύσατε ἐπαοιδήν · εἰ μὴ ἔχω , τί με θέλετε ποιεῖν ;
1.27.10 οὐ δύναμαι τὸν θάνατον ἀποφυγεῖν · τὸ φοβεῖσθαι αὐτὸν μὴ ἀποφύγω , ἀλλʹ ἀποθάνω πενθῶν καὶ τρέμων ; αὕτη γὰρ γένεσις πάθους θέλειν τι καὶ μὴ γίνεσθαι .
1.27.11 ἔνθεν ἂν μὲν δύνωμαι τὰ ἐκτὸς μετατιθέναι πρὸς τὴν βούλησιν τὴν ἐμαυτοῦ , μετατίθημι · εἰ δὲ μή , τὸν ἐμποδίζοντα ἐκτυφλῶσαι θέλω .
1.27.12 πέφυκε γὰρ ὁ ἄνθρωπος μὴ ὑπομένειν ἀφαιρεῖσθαι τοῦ ἀγαθοῦ , μὴ ὑπομένειν περιπίπτειν τῷ κακῷ .
1.27.13 εἶτα τὸ τελευταῖον , ὅταν μήτε τὰ πράγματα μεταθεῖναι δυνηθῶ μήτε τὸν ἐμποδίζοντα ἐκτυφλῶσαι , κάθημαι καὶ στένω καὶ ὃν δύναμαι λοιδορῶ , τὸν Δία καὶ τοὺς θεοὺς τοὺς ἄλλους · εἰ γὰρ μὴ ἐπιστρέφονταί μου , τί ἐμοὶ καὶ αὐτοῖς ;
1.27.14 ναί · ἀλλʹ ἀσεβὴς ἔσῃ . τί οὖν μοι χεῖρον ἔσται , ὧν ἔστι μοι νῦν ; τὸ σύνολον ἐκείνου μεμνῆσθαι , ὅτι , ἐὰν μὴ ἐν τῷ αὐτῷ ᾖ τὸ εὐσεβὲς καὶ συμφέρον , οὐ δύναται σωθῆναι τὸ εὐσεβὲς ἔν τινι . ταῦτα οὐ δοκεῖ ἐπείγοντα ;