1.28.9 ὅστις οὖν τούτου μέμνηται καθαρῶς ὅτι ἀνθρώπῳ μέτρον πάσης πράξεως τὸ φαινόμενον ( λοιπὸν ἢ καλῶς φαίνεται ἢ κακῶς · εἰ καλῶς , ἀνέγκλητός ἐστιν · εἰ κακῶς , αὐτὸς ἐζημίωται · οὐ δύναται γὰρ ἄλλος μὲν εἶναι ὁ πεπλανημένος , ἄλλος δʹ ὁ βλαπτόμενος ) , οὐδενὶ ὀργισθήσεται , οὐδενὶ χαλεπανεῖ , οὐδένα λοιδορήσει , οὐδένα μέμψεται , οὐ μισήσει , οὐ προσκόψει οὐδενί .
1.28.10 ὥστε καὶ τὰ οὕτω μεγάλα καὶ δεινὰ ἔργα ταύτην ἔχει τὴν ἀρχήν , τὸ φαινόμενον ; ταύτην οὐδʹ ἄλλην .
1.28.11 ἡ Ἰλιὰς οὐδέν ἐστιν ἢ φαντασία καὶ χρῆσις φαντασιῶν . ἐφάνη τῷ Ἀλεξάνδρῳ ἀπάγειν τοῦ Μενελάου τὴν γυναῖκα , ἐφάνη τῇ Ἑλένῃ ἀκολουθῆσαι αὐτῷ .
1.28.12 εἰ οὖν ἐφάνη τῷ Μενελάῳ παθεῖν ὅτι κέρδος ἐστὶ τοιαύτης γυναικὸς στερηθῆναι , τί ἂν ἐγένετο ; ἀπολώλει ἡ Ἰλιὰς οὐ μόνον ἀλλὰ καὶ ἡ Ὀδύσσεια . —
1.28.13 ἐκ τοιούτου οὖν μικροῦ πράγματος ἤρτηται τὰ τηλικαῦτα ; — τίνα δὲ καὶ λέγεις τὰ τηλικαῦτα ; πολέμους καὶ στάσεις καὶ ἀπωλείας πολλῶν ἀνθρώπων καὶ κατασκαφὰς πόλεων ; καὶ τί μέγα ἔχει ταῦτα ; — οὐδέν ; —
1.28.14 τί δʹ ἔχει μέγα πολλοὺς βοῦς ἀποθανεῖν καὶ πολλὰ πρόβατα καὶ πολλὰς καλιὰς χελιδόνων ἢ πελαργῶν ἐμπρησθῆναι καὶ κατασκαφῆναι ;
1.28.15 — ὅμοια οὖν ἐστι ταῦτα ἐκείνοις ; — ὁμοιότατα . σώματα ἀπώλετο ἀνθρώπων · καὶ βοῶν καὶ προβάτων . οἰκημάτια ἐνεπρήσθη ἀνθρώπων · καὶ πελαργῶν νεοσσιαί .
1.28.16 τί μέγα ἢ δεινόν ; ἢ δεῖξόν μοι τί διαφέρει οἰκία ἀνθρώπου καὶ νεοσσιὰ πελαργοῦ ὡς οἴκησις .