1.28.2 τίς τούτου πίστις ; πάθε , εἰ δύνασαι , νῦν ὅτι νύξ ἐστιν . οὐχ οἷόν τε . ἀπόπαθε ὅτι ἡμέρα ἐστίν . οὐχ οἷόν τε . πάθε ἢ ἀπόπαθε ἀπὸ τοῦ ἀρτίους εἶναι τοὺς ἀστέρας . οὐχ οἷόν τε .
1.28.3 ὅταν οὖν τις συγκατατίθηται τῷ ψεύδει , ἴσθι ὅτι οὐκ ἤθελεν ψεύδει συγκαταθέσθαι · πᾶσα γὰρ ψυχὴ ἄκουσα στέρεται τῆς ἀληθείας , ὡς λέγει Πλάτων · ἀλλὰ ἔδοξεν αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἀληθές .
1.28.4 ἄγε ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων τί ἔχομεν τοιοῦτον οἷον ἐνθάδε τὸ ἀληθὲς ἢ τὸ ψεῦδος ; τὸ καθῆκον καὶ παρὰ τὸ καθῆκον , τὸ συμφέρον καὶ τὸ ἀσύμφορον , τὸ κατʹ ἐμὲ καὶ οὐ κατʹ ἐμὲ καὶ ὅσα τούτοις ὅμοια .
1.28.5 οὐ δύναται οὖν τις δοκεῖν μέν , ὅτι συμφέρει αὐτῷ , μὴ αἱρεῖσθαι δʹ αὐτό ; οὐ δύναται .
1.28.6 πῶς ἡ λέγουσα καὶ μανθάνω μὲν οἷα δρᾶν μέλλω κακά , θυμὸς δὲ κρείσσων τῶν ἐμῶν βουλευμάτων ; ὅτι αὐτὸ τοῦτο , τῷ θυμῷ χαρίσασθαι καὶ τιμωρήσασθαι τὸν ἄνδρα , συμφορώτερον ἡγεῖται τοῦ σῶσαι τὰ τέκνα .
1.28.7 ναί · ἀλλʹ ἐξηπάτηται . δεῖξον αὐτῇ ἐναργῶς ὅτι ἐξηπάτηται καὶ οὐ ποιήσει · μέχρι δʹ ἂν οὗ μὴ δεικνύῃς , τίνι ἔχει ἀκολουθῆσαι ἢ τῷ φαινομένῳ ;
1.28.8 οὐδενί . τί οὖν χαλεπαίνεις αὐτῇ , ὅτι πεπλάνηται ἡ ταλαίπωρος περὶ τῶν μεγίστων καὶ ἔχις ἀντὶ ἀνθρώπου γέγονεν ; οὐχὶ δʹ , εἴπερ ἄρα , μᾶλλον ἐλεεῖς , ὡς τοὺς τυφλοὺς ἐλεοῦμεν , ὡς τοὺς χωλούς , οὕτως τοὺς τὰ κυριώτατα τετυφλωμένους καὶ ἀποκεχωλωμένους ;