2.5.29 εἶτα ἐκεῖνος λέγει κρίνω σε ἀδικεῖν . εὖ σοι γένοιτο . ἐποίησα ἐγὼ τὸ ἐμόν , εἰ δὲ καὶ σὺ τὸ σὸν ἐποίησας , ὄψει αὐτός . ἔστι γάρ τις κἀκείνου κίνδυνος , μή σε λανθανέτω .
2.6.head περὶ ἀδιαφορίας .
2.6.1 τὸ συνημμένον ἀδιάφορον · κρίσις περὶ αὐτοῦ οὐκ ἀδιάφορος , ἀλλʹ ἐπιστήμη δόξα ἀπάτη . οὕτως τὸ ζῆν ἀδιάφορον , χρῆσις οὐκ ἀδιάφορος .
2.6.2 μή ποτʹ οὖν , ὅταν εἴπῃ τις ὑμῖν ἀδιαφορεῖν καὶ ταῦτα , ἀμελεῖς γίνεσθε , μήθʹ ὅταν εἰς ἐπιμέλειάν τις ὑμᾶς παρακαλῇ , ταπεινοὶ καὶ τᾶς ὕλας τεθαυμακότες .
2.6.3 καλὸν δὲ καὶ τὸ εἰδέναι τὴν αὑτοῦ παρασκευὴν καὶ δύναμιν , ἵνʹ ἐν οἷς μὴ παρεσκεύασαι , ἡσυχίαν ἄγῃς μηδʹ ἀγανακτῇς , εἴ τινες ἄλλοι πλεῖόν σου ἔχουσιν ἐν ἐκείνοις .
2.6.4 καὶ γὰρ σὺ ἐν συλλογισμοῖς πλεῖον ἀξιώσεις σεαυτὸν ἔχειν κἂν ἀγανακτῶσιν ἐπὶ τούτῳ , παραμυθήσῃ αὐτούς · ἐγὼ ἔμαθον , ὑμεῖς δʹ οὔ .
2.6.5 οὕτως καί , ὅπου τινὸς χρεία τριβῆς , μὴ ζήτει τὸ ἀπὸ τῆς χρείας περιγινόμενον , ἀλλʹ ἐκείνου μὲν παραχώρει τοῖς περιτετριμμένοις , σοὶ δʹ ἀρκείτω τὸ εὐσταθεῖν .
2.6.6 ἄπελθε καὶ ἄσπασαι τὸν δεῖνα . ἀσπάζομαι . πῶς ; οὐ ταπεινῶς . ἀλλʹ ἐξεκλείσθης . διὰ θυρίδος γὰρ οὐκ ἔμαθον εἰσέρχεσθαι . ὅταν δὲ κεκλειμένην εὕρω τὴν θύραν , ἀνάγκη μʹ ἀποχωρῆσαι διὰ τῆς θυρίδος εἰσελθεῖν .
2.6.7 ἀλλὰ καὶ λάλησον αὐτῷ . λαλῶ .