2.6.8 τίνα τρόπον ; οὐ ταπεινῶς . ἀλλʹ οὐκ ἐπέτυχες . μὴ γὰρ σὸν τοῦτο τὸ ἔργον ἦν ; ἀλλʹ ἐκείνου . τί οὖν ἀντιποιῇ τοῦ ἀλλοτρίου ; ἀεὶ μεμνημένος ὅ τι σὸν καὶ τί ἀλλότριον καὶ οὐ ταραχθήσῃ .
2.6.9 διὰ τοῦτο καλῶς ὁ Χρύσιππος λέγει ὅτι μέχρις ἂν ἄδηλά μοι ᾖ τὰ ἑξῆς , ἀεὶ τῶν εὐφυεστέρων ἔχομαι πρὸς τὸ τυγχάνειν τῶν κατὰ φύσιν · αὐτὸς γάρ μʹ ὁ θεὸς ἐποίησεν τούτων ἐκλεκτικόν .
2.6.10 εἰ δέ γε ᾔδειν ὅτι νοσεῖν μοι καθείμαρται νῦν , καὶ ὥρμων ἂν ἐπʹ αὐτό · καὶ γὰρ ὁ πούς , εἰ φρένας εἶχεν , ὥρμα ἂν ἐπὶ τὸ πηλοῦσθαι .
2.6.11 ἐπεί τοι τίνος ἕνεκα γίνονται στάχυες ; οὐχ ἵνα καὶ ξηρανθῶσιν ; ἀλλὰ ξηραίνονται μέν , οὐχ ἵνα δὲ καὶ θερισθῶσιν ;
2.6.12 οὐ γὰρ ἀπόλυτοι γίνονται . εἰ οὖν αἴσθησιν εἶχον , εὔχεσθαι αὐτοὺς ἔδει , ἵνα μὴ θερισθῶσιν μηδέποτε ; τοῦτο δὲ κατάρα ἐστὶν ἐπὶ σταχύων τὸ μηδέποτε θερισθῆναι .
2.6.13 οὕτως ἴστε ὅτι καὶ ἐπʹ ἀνθρώπων κατάρα ἐστὶ τὸ μὴ ἀποθανεῖν · ὅμοιον τῷ μὴ πεπανθῆναι , μὴ θερισθῆναι .
2.6.14 ἡμεῖς δʹ ἐπειδὴ οἱ αὐτοί ἐσμεν , ἅμα μὲν οὓς δεῖ θερισθῆναι , ἅμα δὲ καὶ αὐτῷ τούτῳ παρακολουθοῦντες ὅτι θεριζόμεθα , διὰ τοῦτο ἀγανακτοῦμεν . οὔτε γὰρ ἴσμεν τίνες ἐσμὲν οὔτε μεμελετήκαμεν τὰ ἀνθρωπικὰ ὡς ἱππικοὶ τὰ ἱππικά .
2.6.15 ἀλλὰ Χρυσάντας μὲν παίειν μέλλων τὸν πολέμιον , ἐπειδὴ τῆς σάλπιγγος ἤκουσεν ἀνακαλούσης , ἀνέσχεν · οὕτως προυργιαίτερον ἔδοξεν αὐτῷ τὸ τοῦ στρατηγοῦ πρόσταγμα ἢ τὸ ἴδιον ποιεῖν ·