2.7.4 τί οὖν ἔτι χρείαν ἔχω τῶν σπλάγχνων ἢ τῶν οἰωνῶν ; ἀλλʹ ἀνέχομαι λέγοντος ἐκείνου συμφέρει σοι ; τί γάρ ἐστι συμφέρον οἶδεν ;
2.7.5 τί ἐστιν ἀγαθὸν οἶδεν ; μεμάθηκεν ὥσπερ τὰ σημεῖα τῶν σπλάγχνων οὕτως σημεῖα τίνα ἀγαθῶν καὶ κακῶν ; εἰ γὰρ τούτων οἶδεν σημεῖα , καὶ καλῶν καὶ αἰσχρῶν οἶδεν καὶ δικαίων καὶ ἀδίκων .
2.7.6 ἄνθρωπε , σύ μοι λέγε τί σημαίνεται , ζωὴ ἢ θάνατος , πενία ἢ πλοῦτος · πότερον δὲ συμφέρει ταῦτα ἢ ἀσύμφορά ἐστιν , σοῦ μέλλω πυνθάνεσθαι ;
2.7.7 διὰ τί ἐν γραμματικοῖς οὐ λέγεις ; ἐνθάδʹ οὖν , ὅπου πάντες ἄνθρωποι πλανώμεθα καὶ πρὸς ἀλλήλους μαχόμεθα ;
2.7.8 διὰ τοῦτο ἡ γυνὴ καλῶς εἶπεν ἡ πέμψαι θέλουσα τῇ Γρατίλλῃ ἐξωρισμένῃ τὸ πλοῖον τῶν ἐπιμηνίων κατὰ τὸν εἰπόντα ὅτι ἀφαιρήσεται αὐτὰ Δομιτιανὸς μᾶλλον θέλω , φησίν , ἵνʹ ἐκεῖνος αὐτὰ ἀφέληται ἢ ἵνʹ ἐγὼ μὴ πέμψω .
2.7.9 τί οὖν ἡμᾶς ἐπὶ τὸ οὕτω συνεχῶς μαντεύεσθαι ἄγει ; ἡ δειλία , τὸ φοβεῖσθαι τὰς ἐκβάσεις . διὰ τοῦτο κολακεύομεν τοὺς μάντεις · κληρονομήσω , κύριε , τὸν πατέρα ; ἴδωμεν · ἐπεκθυσώμεθα . ναί , κύριε , ὡς ἡ τύχη θέλει . εἶτʹ ἂν εἴπῃ κληρονομήσεις , ὡς παρʹ αὐτοῦ τὴν κληρονομίαν εἰληφότες εὐχαριστοῦμεν αὐτῷ . διὰ τοῦτο κἀκεῖνοι λοιπὸν ἐμπαίζουσιν ἡμῖν .