2.19.29 καὶ νῦν ἐγὼ μὲν παιδευτής εἰμι ὑμέτερος , ὑμεῖς δὲ παρʹ ἐμοὶ παιδεύεσθε . κἀγὼ μὲν ἔχω ταύτην τὴν ἐπιβολήν , ἀποτελέσαι ὑμᾶς ἀκωλύτους , ἀναναγκάστους , ἀπαραποδίστους , ἐλευθέρους , εὐροοῦντας , εὐδαιμονοῦντας , εἰς τὸν θεὸν ἀφορῶντας ἐν παντὶ καὶ μικρῷ καὶ μεγάλῳ · ὑμεῖς δὲ ταῦτα μαθησόμενοι καὶ μελετήσοντες πάρεστε .
2.19.30 διὰ τί οὖν οὐκ ἀνύετε τὸ ἔργον , εἰ καὶ ὑμεῖς ἔχετʹ ἐπιβολὴν οἵαν δεῖ κἀγὼ πρὸς τῇ ἐπιβολῇ καὶ παρασκευὴν οἵαν δεῖ ;
2.19.31 τί τὸ λεῖπόν ἐστιν ; ὅταν ἴδω τέκτονα , ὅτῳ ὕλη πάρεστιν παρακειμένη , ἐκδέχομαι τὸ ἔργον . καὶ ἐνθάδε τοίνυν ὁ τέκτων ἐστίν , ἡ ὕλη ἐστίν · τί ἡμῖν λείπει ;
2.19.32 οὐκ ἔστι διδακτὸν τὸ πρᾶγμα ; διδακτόν . οὐκ ἔστιν οὖν ἐφʹ ἡμῖν ; μόνον μὲν οὖν τῶν ἄλλων πάντων . οὔτε πλοῦτός ἐστιν ἐφʹ ἡμῖν οὔθʹ ὑγίεια οὔτε δόξα οὔτε ἄλλο τι ἁπλῶς πλὴν ὀρθὴ χρῆσις φαντασιῶν . τοῦτο ἀκώλυτον φύσει μόνον , τοῦτο ἀνεμπόδιστον .
2.19.33 διὰ τί οὖν οὐκ ἀνύετε ; εἴπατέ μοι τὴν αἰτίαν . ἢ γὰρ παρʹ ἐμὲ γίνεται ἢ παρʹ ὑμᾶς ἢ παρὰ τὴν φύσιν τοῦ πράγματος . αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐνδεχόμενον καὶ μόνον ἐφʹ ἡμῖν . λοιπὸν οὖν ἢ παρʹ ἐμέ ἐστιν ἢ παρʹ ὑμᾶς ἤ , ὅπερ ἀληθέστερον , παρʹ ἀμφοτέρους . τί οὖν ;
2.19.34 θέλετε ἀρξώμεθά ποτε τοιαύτην ἐπιβολὴν κομίζειν ἐνταῦθα ; τὰ μέχρι νῦν ἀφῶμεν . ἀρξώμεθα μόνον , πιστεύσατέ μοι , καὶ ὄψεσθε .
2.20.head πρὸς Ἐπικουρείους καὶ Ἀκαδημαικούς .