3.2.8 τίνα ; τὸν καλὸν καὶ ἀγαθόν . σοὶ οὖν τοῦτο λείπει ; τὰς ἄλλας ἐκπεπόνηκας ; περὶ κερμάτιον ἀνεξαπάτητος εἶ ; ἐὰν ἴδῃς κοράσιον καλόν , ἀντέχεις τῇ φαντασίᾳ ; ἂν γείτων σου κληρονομήσῃ , οὐ δάκνῃ ; νῦν οὐδὲν ἄλλο σοι λείπει ἀμεταπτωσία ;
3.2.9 τάλας , αὐτὰ ταῦτα τρέμων μανθάνεις καὶ ἀγωνιῶν , μή τίς σου καταφρονήσῃ , καὶ πυνθανόμενος , μή τίς τι περὶ σοῦ λέγει .
3.2.10 κἄν τις ἐλθὼν εἴπῃ σοι ὅτι λόγου γινομένου , τίς ἄριστός ἐστι τῶν φιλοσόφων , παρών τις ἔλεγεν , ὅτι εἷς φιλόσοφος δεῖνα , γέγονέ σου τὸ ψυχάριον ἀντὶ δακτυλιαίου δίπηχυ . ἂν δʹ ἄλλος παρὼν εἴπῃ οὐδὲν εἴρηκας , οὐκ ἔστιν ἄξιον τοῦ δεῖνος ἀκροᾶσθαι · τί γὰρ οἶδεν ; τὰς πρώτας ἀφορμὰς ἔχει , πλέον δʹ οὐδέν , ἐξέστηκας , ὠχρίακας , εὐθὺς κέκραγας ἐγὼ αὐτῷ δείξω , τίς εἰμι , ὅτι μέγας φιλόσοφος .
3.2.11 βλέπεται ἐξ αὐτῶν τούτων . τί θέλεις ἐξ ἄλλων δεῖξαι ; οὐκ οἶδας , ὅτι Διογένης τῶν σοφιστῶν τινα οὕτως ἔδειξεν ἐκτείνας τὸν μέσον δάκτυλον , εἶτα ἐκμανέντος αὐτοῦ οὗτός ἐστιν , ἔφη , δεῖνα · ἔδειξα ὑμῖν αὐτόν ;
3.2.12 ἄνθρωπος γὰρ δακτύλῳ οὐ δείκνυται ὡς λίθος ὡς ξύλον , ἀλλʹ ὅταν τις τὰ δόγματα αὐτοῦ δείξῃ , τότε αὐτὸν ὡς ἄνθρωπον ἔδειξεν .