3.7.6 — ἔφη . — αὕτη δʹ ἐπὶ τίσιν γίνεται ; πότερον ἐφʹ αὑτῇ ; ἀλλʹ ἀδιανόητόν ἐστιν · προηγουμένην γάρ τινα ὑφεστάναι δεῖ οὐσίαν τοῦ ἀγαθοῦ , ἧς τυγχάνοντες ἡσθησόμεθα κατὰ ψυχήν . — ὡμολόγει καὶ τοῦτο . — ἐπὶ τίνι οὖν ἡσθησόμεθα ταύτην τὴν ψυχικὴν ἡδονήν ;
3.7.7 εἰ γὰρ ἐπὶ τοῖς ψυχικοῖς ἀγαθοῖς , εὕρηται ἡ οὐσία τοῦ ἀγαθοῦ . οὐ γὰρ δύναται ἄλλο μὲν εἶναι ἀγαθόν , ἄλλο δʹ ἐφʹ ᾧ εὐλόγως ἐπαιρόμεθα , οὐδὲ τοῦ προηγουμένου μὴ ὄντος ἀγαθοῦ τὸ ἐπιγέννημα ἀγαθὸν εἶναι . ἵνα γὰρ εὔλογον ᾖ τὸ ἐπιγέννημα , τὸ προηγούμενον δεῖ ἀγαθὸν εἶναι .
3.7.8 ἀλλʹ οὐ μὴ εἴπητε φρένας ἔχοντες · ἀνακόλουθα γὰρ ἐρεῖτε καὶ Ἐπικούρῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὑμῶν δόγμασιν .
3.7.9 ὑπολείπεται λοιπὸν ἐπὶ τοῖς σωματικοῖς ἥδεσθαι τὴν κατὰ ψυχὴν ἡδονήν · πάλιν ἐκεῖνα γίνεται προηγούμενα καὶ οὐσία τοῦ ἀγαθοῦ .
3.7.10 διὰ τοῦτο ἀφρόνως ἐποίησε Μάξιμος , εἰ διʹ ἄλλο τι ἔπλευσεν ἢ διὰ τὴν σάρκα , τοῦτʹ ἔστι διὰ τὸ κράτιστον .
3.7.11 ἀφρόνως δὲ ποιεῖ καὶ εἰ ἀπέχεται τῶν ἀλλοτρίων δικαστὴς ὢν καὶ δυνάμενος λαμβάνειν . ἀλλʹ ἄν σοι δόξῃ , ἐκεῖνο μόνον σκεπτώμεθα , ἵνα κεκρυμμένως , ἵνʹ ἀσφαλῶς , ἵνα μή τις γνῷ .
3.7.12 τὸ γὰρ κλέψαι οὐδʹ αὐτὸς Ἐπίκουρος ἀποφαίνει κακόν , ἀλλὰ τὸ ἐμπεσεῖν · καὶ ὅτι πίστιν περὶ τοῦ λαθεῖν λαβεῖν ἀδύνατον , διὰ τοῦτο λέγει